|
ذاتِ انسان زیبایی و شکوفایی است. در این ذاتِ معتبر و محترم، بدی وجود ندارد. خیر است و خوبی و سلامت. اصلا خدایی است ذاتِ آدمی. آیه 72 سوره شریفه ص، بهترین گواه بر این گزاره است: "فَإِذَا سَوَّيْتُهُ وَنَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي فَقَعُوا لَهُ سَاجِدِينَ؛ پس آن گاه كه او را به خلقت كامل بياراستم و از روح خود در او بدميدم بر او به سجده در افتيد." ذاتی چنین را باید قدر دانست. لذا باید گفت که زیبایی و خیر و صلاح، در نهاد اوست. باید به آواز جلی اعلام کرد عشق، ذات انسان است،همانطور كه تابيدن،ذات خورشيد است. خورشيد نمیتابد، تا زمين از او قدر دانى كند، خورشيد میتابد براى تابيدن و رشد گل ها و زندگی بخشیدن طبيعت. حتی این که سنگ خارا آینه گی نمی کند در برابر نور، او را در عمومیت نور بخشی به تردید نمی اندازد. او به ذات خویش پرتو افشانی می کند. باران به ذات خویش، لطافت می پراکند. چشمه به ذاتِ خویش زلال است. آدمی هم باید به ذاتِ خویش زیست کند نه به عارضه هایی که بر او چون غبار می نشیند. انسانِ جان یافته به روحِ الهی، باید عشق بورزد. همه را هم در شمول عشقِ عام خویش قرار دهد. این که دیگران چه می کنند، نباید او را از خوب بودن بیاندازد چنان که خورشید و ماه و آب و دریا و حتی چشمه خلاف ذات خویش رفتار نمی کنند. آدمی باید به این سیره، سیر و انتخاب مسیر کند که سعدی تبیین می کند: به جهان خرم از آنم که جهان خرم از اوست / عاشقم بر همه عالم که همه عالم از اوست خرم باید بود به جهان هرچند فراز و فرود هایش سخت می نماید اما چون همه حکایت به قلم او تحریر می شود، باید عاشقانه پذیرفت. آنان که جهان را از او می دانند، تجانس روحی را به یاد می آورند و همه چیز را عاشقانه می بینند. همان که شیخ اجل به شعر تعلیم می کند: به حلاوت بخورم زهر که شاهد ساقی است / به ارادت ببرم درد که درمانم از اوست ذاتِ انسانی همه چیز را از ذاتِ اقدس الهی می داند. به کمال رسیدگان در این "دانستن" آرامشی را تجربه می کنند که بهشت را به زندگی می آورد. غم و شادی بر عارف چه تفاوت دارد / ساقیا باده شادی آن کین غم از اوست به ذاتِ خویش برگردیم. خیر بخواهیم، خیر بجوییم و در حق همه خیر روا داریم. بدجویی و بد گویی و بدرفتاری، بیماری است. آن را معیار عمل قرار ندهیم. نگذاریم زندگی سوزی کند. ما با زندگی سازی ماموریت ساختن جهان را داریم. ب / شماره 5484 / سه شنبه / 18 دی 1403 / صفحه 4 http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14031018.pdf
+ نوشته شده در سه شنبه هجدهم دی ۱۴۰۳ساعت 12:23  توسط غلامرضا بنی اسدی
|
|