یک ساله شد شهادت در مزار سردار شهید سلیمانی. پارسال بود که تکفیری ها، با انتحار، به جنگِ ایمان و مومنان آمدند. خون ریختند و زن و مرد و کوچک و بزرگ را هزار پاره کردند اما نمی دانستند که هر پاره نمادی تمام خواهد شد از صبعیت تکفیری ها و نهادی خواهد شد که جان را به شکوه شهادت استغنا می بخشد. از هر قطره خون هم دریایی از ایمان شکل خواهد گرفت و زمین را از لوث وجود تکفیرو تکفیری پاک خواهد کرد. ما باور داریم خون شهدای مان به کربلا پیوند می خورد. مگر خون کربلا گذاشت که یزید شب را سحر کند؟ این بار هم خون حسینی باوران اعجاز خود را به رخ جهان خواهد کشید. به ویژه که در شمار شهدای 13 آبان کرمان کودکانی هم بودند که عظمت شهادت را به چشم کوچک و بزرگ سرمه کردند. در این میان اما "دختر کاپشن صورتی" خود قیامتی بر پا کرد." ریحانه سلطانی نژاد" سلطه شهادت بر همه پندار ها را نماد شد. خون او به نفی سلطه افکار باطل پرداخت و باز هم خواهد پرداخت. اما او نماد عاطفه زخمی ما هم شد. هزاران کلمه شعر شدند برای او تا شعور جهانی را به درک مظلومیت ما توجه دهند. نغمه مستشار نظامی از جمله شاعرانی است که با کلمات زلال خود به جنگ با تاریکی و تباهی، کلمه از نیام کشیده است. او دختر کاپشن صورتی را پرچم کرده است تا باطل باوران را یقه بگیرد؛

تا صدا می‌زدی تو "باباجان!" / دل بابابزرگ پر می‌زد

هر زمان می‌رسید از مسجد / به تو با اشتیاق سر می‌زد

قصه می‌گفت از عموقاسم / از نماز و گرفتن گل سرخ

قصه می‌گفت از شبی غمگین / از شب تلخ رفتن گل سرخ

شاعر، در گفتگویی نمادین با ریحانه از عمو قاسم می گوید. از خطی که ما را به کربلا می رساند. از کودکانی که در کربلا حجت بزرگ حقیقت شدند. از رقیه، که غربت و مظلومیت را یک قاب تمام و ناشکستنی است. قابی که تکرار می شود این بار با ریحانه؛

وقت روضه، عمو عمو گفتی / موکب انگار کربلا شده بود

باز انگار طفل شیرینی / از عموی خودش جدا شده بود

موکب کربلا شده بود. شمر و حرمله این بار بمب می ترکاندند. از ترس بود و کینه حریف شان اما این بار ریحانه بود. ریحانه با زرهی از نازکای جسم و جانش. در عظمت شهادت؛

در لباس قشنگ صورتی‌ات / مثل گلهای ارغوان شده‌ای

آه ریحانه جان، عزیز دلم / زود مهمان آسمان شده‌ای

میهمان آسمان اما زمین را فراموش نمی کند. ما سعادتی را که نفس می کشیم رهین منت آسمانیانی است که زمین را فراموش نمی کنند. ما به برکت شهادت است که سرفراز می مانیم. ریحانه هم بعد از این سلطنت شهادت را نماد خواهد بود.

ب / شماره 5481 / شنبه / 15 دی 1403 / صفحه 4

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14031015.pdf

+ نوشته شده در  شنبه پانزدهم دی ۱۴۰۳ساعت 12:19  توسط غلامرضا بنی اسدی  |