عاقل بودن نه به ادعا که به زیستی بر این مدار است. این هم در قالب ادراک و عمل بروز و ظهور دارد. درک هم دریافت دقیق پیام است. مثل دریافت این واقعیت که عقلانیت و اخلاق و حکمت، هشدارمان می دهد مراقب رفتار و گفتار و حتی پندارمان باشیم. تجربه هم این واقعیت را گواهی می کند که هر کنشی را واکنشی است برابر. خیر باشد- که چنین باد- پاسخ، خیر خواهد بود. شر باشد- که چنین مباد- جواب هم از همین جنس خواهد بود. پس مراقبت کنیم رفتارمان را. مدیریت کنیم کلمات مان را که چون بذر عمل می کنند. بذری انتخاب کنیم برای کاشتن که چون شکوفا شود در شکوه داشتن آن زندگی مان پر حلاوت شود. بخواهیم یا نخواهیم در خانه میز پینگ پنگ جاسازی می شود. این قاعده زیست دونفری است که با هم پشت چهاردیواری به اسم خانه قدم های اول خانواده شدن را برمی دارند. شناخت ها کامل نیست، ذائقه ها متفاوت است. سلیقه ها با هم نمی خواند. اگر هر دو نفر سر موضع خود بایستند و اصرار بر به کرسی نشاندن حرف خود را داشته باشند، صندلی از زیر پای زندگی سُر خواهد خورد و شاهد اعدام زندگانی خواهیم بود. حال آن که دو نفر که به هم رو می آورند از عدم بیزارند و هستی را در با هم بودن می خواهند لذا باید پیِ این خواسته، برخیزند و جوری تعامل کنند. که زندگی با سازندگی همراه شود. تجربه می گوید در این عرصه، کسانی موفق اند که حریم خانه را محترم بشمارند. شکستن حریم خانواده مثل انداختن دیوار خانه است. بی دیوار، سقف آوار می شود. شوریدن بر حریم خانواده هم چشم دیگران را در زندگی آدمی باز می کند. چشم که باز شد، زبان هم باز می شود. این که مهر از لب برداشت، گاه فاجعه به بار می آورد. فاجعه ای که کبریت اول را خود صاحبان زندگی کشیده اند. این را بارها گفته و نوشته ام که دوست ترین فرد نسبت به هرکس خود اوست و دشمن ترین نیز باز خود اوست. اگر حق دوستی به جا آورد و حریم زندگی خود را حرمت بگذارد، حق دوستی را تمام خواهد کرد و خود هم بیشترین بهره را خواهد برد. اگر از خانه و خانواده خود پرده دری کند. اگر آنچه پشت دیوار اتفاق افتد را روی دیوار بیاورد، دشمنی را تمام کرده است و خود هم بیشترین ضربه را خواهد خورد. پس مراقب خودمان باشیم تا زندگی مان مراقبت شود.

ب / شماره 5479 / سه شنبه / 11 دی 1403 / صفحه 3

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14031011.pdf

Powered By
  BLOGFA.COM