قانون اساسی در هر کشور، اساس رویکردهای مردم و نهادها و سازمان‌های آن کشور را جهت می‌دهد. سایر قوانین ذیل این قانون بالادستی باید تنظیم و اجرا شود. هیچ قانونی نمی‌تواند تصویب شود که وجود آن تعریض به گوشه‌ای از قانون اساسی باشد. این میثاق ملی را نگهبانانی است در هیئت «شورای نگهبان» که مصوبات مجلس شورای اسلامی‌ را هم در سنجه با قانون اساسی، می‌سنجند و در صورت تعارض نداشتن، صحه می‌گذارند؛ والا آن را بازمی‌گردانند تا تعارض به‌کلی برطرف شود. به گمان من، توفیقاتی که کشور داشته است، بسته به میزانی است که قانون اساسی تحقق پیدا کرده است. ناکامی‌ها را هم در فروگذاشتن بعضی اصول یا درست اعمال نشدن آن باید یافت. ما باید از همان اول می‌کوشیدیم که «داستان قانون اساسی» در باور مردم و به‌ویژه مسئولان چنان شکل بگیرد که دیگر داستان‌ها و حتی رمان بلند برنامه‌ها هم ذیل آن تعریف شود. پیشرفت را اگر در کشور‌های توسعه‌یافته مطالعه کنیم، به این نکته ظریف خواهیم رسید که هرچه داستان قانون اساسی فراگیرتر شده است، توفیقات هم دامنه همه‌شمول خود را بیشتر گسترانده‌اند. مشکلات اجتماعی در همه حوزه‌ها زمانی پدید می‌آید که قدرتمندان وقتی منافع خود را با قانون در تزاحم می‌بینند، به خیابان قانون برنمی‌گردند، بلکه از بن‌بست هم می‌کوشند برای خود راه باز کنند. این ماجرا به ضرب‌المثل در ذهن تاریخ مانده است که در زمان قاجار وقتی دریافتند توفیق دیگرممالک رهین قانون اساسی‌شان است، گفتند ما هم قانون بنویسیم اما می‌گویند متن مکتوب آن را ارباب سلطنت، متناسب با دایره منافعشان، خط می‌زند. قصه همان شد که مولوی بزرگ درباره پهلوان‌نمایی می‌گوید که می‌خواست نقش شیر در پیکر داشته باشد اما درد سوزن، او را چنان به فغان آورده بود که هر قسمت را که می‌خواستند نقش کنند، می‌گفت نمی‌خواهد! جوابش را در کلام مولوی می‌خوانیم که: «شیر بی‌دم و سر و اشکم که دید/ این‌چنین شیری خدا خود نافرید». بله، اجرای بلامنازع قانون است که می‌تواند جامعه را به صلاح و سداد، راه بنماید. چشم پوشیدن بر بخشی، به همان اندازه که شاید منافع فلان و فلان را تأمین کند، منافع جامعه را از بین می‌برد. قانون را و به‌ویژه قانون اساسی جمهوری اسلامی‌ را بلامنازع باید دید و در اجرای آن کوشید. این علاوه‌بر حرمت امن کردن زندگی و ارتقابخشی به آن، از این حرمت مضاعف هم برخوردار است که میراث خون شهداست. ماترکی چنین گرامی‌ را، با همه وجود باید گرامی‌ داشت و با عمل، محترم شمرد. راه موفقیت این است.

شهرآرا / شماره 4394 / شنبه 8 دی 1403 / صفحه 13 / گزارش

https://shahraranews.ir/fa/publication/content/15847/417578

https://shahraranews.ir/files/fa/publication/pages/1403/10/7/15847_147273.pdf

+ نوشته شده در  شنبه هشتم دی ۱۴۰۳ساعت 13:14  توسط غلامرضا بنی اسدی  |