|
«شلغم هاتان سوخته؟». این اولین جمله ای است که بعد از سلام واحوال پرسی از آقای آتش نشان می شنوم. او نه برای مأموریت که برای احوال پرسی آمده است. نه تنها سه خانواده اند که باهم آمده اند. اما فقط آقای آتش نشان، بوی شلغم سوخته را احساس می کند، آن هم بعد از اینکه هود روی درجه آخر کار کرده، درها باز شده و دو بار اسپند دود کرده اند! شامه فرد دیگری هم حساس نشده است، الا آقای آتش نشان. این یعنی آتش نشان از جنس کار خود است. به قولی آنِ آتش نشانی دارد؛ مثل پزشکی که آن طبابت دارد. فرد را ببیند، درلحظه آنالیزش می کند و کمبودهای جسمش را فهرست می کند؛ مثل خبرنگاری که شم خبری اش، خبر را از لابه لای کلمات مردم بیرون می کشد، به واژه تبدیل و پرداخت می کند و به ذهن مخاطب می رساند؛ مثل مکانیکی که از صدای موتور خودرو می فهمد که چه قسمتی از آن با مشکل مواجه است. مثل قالی بافی که با به هم گره زدن تاروپود، نقشی می آفریند که آدمی حیفش می آید روی آن پا بگذارد. آقای آتش نشان که از بوی شلغم سوخته گفت، سوژه شد برای من خبرنگار تا بنویسم و بگویم که اگر آدم ها درست سر جای خود باشند، اگر «آنِ» کاری باشند که به عهده گرفته اند، بسیاری از مسائل با جواب قطعی حل خواهد شد. اینکه مسائل به معضل و معضل هم به بحران تبدیل می شود، به این دلیل است که افراد آن کار، بالای سر کار نیستند. کار می کنند. حتی با نیت خیر، بسیار هم می کوشند اما چون از جنس کار نیستند، نمی توانند آن را درآورند. نتیجه می شود گره افتادن در کار و شکل گرفتن بحران. برای حل این هم اتاق بحران تشکیل می شود تا آن سنگی را که در چاه افتاده است، بیرون بیاورند اما آیا همیشه جواب می دهد؟ آیا همیشه سنگ از چاه خارج می شود؟ نه. گاهی می شود قصه گاوی که سرش در خمره گیر کرده بود. از فردی راه حل خواستند و او گفت سر گاو را ببرید! چنین کردند و سر همچنان در خمره ماند! گفتند چه کنیم؟ سر که همچنان در خمره است! گفت: خمره را بشکنید و سر را بیرون آورید! نظر فردی که در این حوزه ناآگاه و نااهل بود، هم به کشتن گاو انجامید و هم شکستن خمره. این قصه افرادی است که «نابجا» در جایگاه هایی قرار می گیرند که باعث بی قراری دیگران می شود. منطق و شرع حکم می کند هرکه در جایی قرار بگیرد که بایسته و شایسته آن است. عدالت هم قرار گرفتن هر چیز، بخوانید هرکَس، در جای خود است. اگر گاهی سنگ روی سنگ بند نمی شود، به دلیل غفلت از این مسئله است. توجه به مسئله، به حل آن می انجامد. شهرآرا / شماره 4377 / چهارشنبه 14 آذر 1403 / صفحه 13 / گزارش https://shahraranews.ir/fa/publication/content/15775/415975 https://shahraranews.ir/files/fa/publication/pages/1403/9/14/15775_146618.pdf
+ نوشته شده در جمعه شانزدهم آذر ۱۴۰۳ساعت 11:39  توسط غلامرضا بنی اسدی
|
|