حضرت فاطمه(سلام الله علیها) را باید در شکوه عظمتی خواند و تعریف کرد که بودند. تک تصویری دیدن و به یک جنبه وجودی اسشان پرداختن، نه تنها ما را به معرفت نمی رساند که گاه دور هم می کند. من خلاصه کردن حضرت زهرا(س) در موضوع حجاب را از این دست می دانم. کار خیری که نتیجه خیر نمی دهد بلکه "خیرِ کثیر/ کوثر" را مثل کتابی تک برگ فرادید می گذارد. این هم در تعریف معنای لغوی و اصطلاحی "کفر و کفران" قرار می گیرد که پوشیدن حقیقت است. این که عظمت نام حضرت فاطمه(س) را در این موضوع خلاصه کنیم، ریختنِ بحر، در کوزه است. حجاب، واجب است بی تردید اما فراوان واجب های دیگر هم هست که با الگوگیری از حضرت زهرا(س) باید به آن رسید. شاید بتوان گفت کامل ترین تعریف در باره آن حضرت را امام خمینی(رض) به ما تعلیم می کنند؛" انسان کامل به جهت آنکه مظهر همه اسما و صفات الهی است، تجلیگاه همه کمالاتی است که برای انسان متصور است. فاطمه(ع) از مصادیق بارز انسان کامل است. از این‌رو ایشان دربارهٔ مقامات معنوی فاطمه(ع) معتقد است، تمام ابعادی که برای انسان و زن می‌توان تصور کرد، در آن بانو جلوه کرده بود و ایشان تمام حقیقت انسان بود و همه معنویات، جلوه‌های ملکوتی، جلوه‌های الهی، جلوه‌های جبروتی، جلوه‌های مُلکی و ناسوتی در ایشان وجود داشت و همه ویژگی‌های پیامبران را دارا بود." حضرت روح الله همچنین بر اساس روایتی از امام موسی‌بن‌جعفر(ع)، شب قدر را به فاطمه(ع) تفسیر می‌کند. شبی که تقدیر انسان در آن تحریر می شود. آیا عظمتی چنین بی مثل و مانند را در حصرِ یک موضوع گرفتن، کوچک سازی آن نیست؟ امام‌خمینی، فاطمه(ع) را از معجزات تاریخ و مایه افتخار هستی و افتخار خاندان وحی می‌شمارد که چون خورشیدی بر تارک اسلام می‌درخشد. با این معجزه قطعا باید همه زندگی را در تراز ایمانی قرار داد. امام روح الله حق مطلب را چنین ادا می کنند که،" فضایل ایشان هم‌تراز فضایل بی‌نهایت پیغمبر اکرم(ص) و خاندان عصمت و طهارت است." پس در خوانش مقام زهرایی حضرت فاطمه(س) به درخشندگی تمام ساحتی ایشان باید نظر داشت. به تعالیمی جان را جلا داد که در عرصه های فرهنگی، معنوی، اجتماعی، سیاسی به زیست درآمده است. ایشان، فراتر از فضیلت های اخلاقی، مظهرِ همه مکارِمِ اخلاق هستند. همان چه در بعثتِ رسول خاتم فلسفه سازی شده است. در دادگری به عظمت رسیده اند چنان که در "دهش" نیز، اوج قله را نشان می دهند در بخشیدن سه باره افطاری به فقیر و یتیم و اسیر. در ایفای نقش اجتماعی تا میدان جنگ راه باز می کنند. در ساحت علم هم در نظر و هم عمل، پرچمدار اند. در جبهه سیاست و دفاع از ولایت و تبیین جایگاه امامت، بزرگتر و موثر تر از ایشان نداریم. ایشان همان "انسانِ کامل" اند به معنای کاملِ کلمه. در همه ساحت ها باید از ایشان الگو گرفت.

ب / شماره 5458 / چهارشنبه / 14 آذر 1403 / صفحه 3

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14030914.pdf

Powered By
  BLOGFA.COM