فضای سیاست قرار بود دینی و اخلاقی شود. هدف این بود اما با هزار تاسف در میان برخی از ماها دین و اخلاق سیاسی شد. البته هزینه اش هم از جیب اخلاق و ذخیره دین برداشته می شود. از حساب انقلاب و خزانه اجتماعی کسر می شود. عملا ما که قرار بود سنگرِ انقلاب و دین باشیم، پشت آن سنگر می گیریم و به سمت همدیگر شلیک می کنیم. متاسفانه، حضراتی که باید محور توافق در خدمت به ملت برای خدا باشند، کانال عوض می کنند. نمی دانم ذات قدرت چه در خود دارد که گاه ذاتِ آدم ها را تغییر می دهد. این روز ها که دشمن هزارپاره مان می خواهد و خودمان دوهزارپاره می کنیم خود را صدای خدانشان امام (رض) در گوشی جانم تکرار می شود. همان که می گفت:" من را نمیشه بازی داد!" او واقعیت ها را می دید و از بیانِ آن هم ابایی نداشت. صریح و صادق صدایش را به گوش همه می رساند؛" دعواهای ما دعوایی نیست که برای خدا باشد. این را همه از گوشتان بیرون کنید! همه‌تان همه ما، از گوشمان بیرون کنیم که دعوای ما برای خدا است، ما برای مصالح اسلام دعوا می‌کنیم. خیر! مسئله این حرفها نیست. من را نمی‌شود بازی داد! دعوای خود من و شما و همه کسانی که دعوا می‌کنند همه برای خودشان است. همه می‌گویند پیش بده برای ما!" بیشتر می خواهیم برای خود و جناح خود. می خواهیم فلانی نباشد تا رفیق ما آنجا بنشیند و مطامعِ ما را کارسازی کند. می خواهیم به رغم رای و انتخاب و نظر مردم، تمام این قدرت برای ما باشد. به سهم بر اساس حساب و کتاب رای مردم قائل و البته قانع نیستیم.اگر به اندازه غربی هایی که فلان و فلان می خوانیم، عقل و انصاف داشتیم به رای مردم تمکین می کردیم. بازی سایه ها را به هم می زدیم و همه در آفتاب دست به دست هم می دادیم برای خدمت به ملت. به دنبال جوانمرگ کردن این و حذف آن نبودیم. بدانیم که ایران آنقدر بزرگ است که برای همه ما جا دارد. آنقدر کار برزمین مانده دارد که اگر همه هم شانه زیر بار دهیم باز کلی بار برزمین خواهد ماند. اگر محور خدا باشد همه خلق خدا می توانند کنار هم، پای یک پرچم بایستند و سر یک سفره بنشینند اما وقتی خدا از معادلات ما حذف شود، بی عدالتی چنان همه گیر می شود که باطل جای حق بنشیند. تلخ است این فضا. قضایی تلخ هم اقتضای این رفتار است. از امامِ انقلاب بشنویم این هشدار را؛" بترسید از آن روزی که مردم بفهمند در باطن ذات شما چیست، و یک انفجار حاصل بشود. از آن روز بترسید که ممکن است یکی از «ایام الله» - خدای نخواسته - باز پیدا بشود. ..." بترسم و اگر نه برای خدا، برای ماندن خود، از این مسیر غلط برگردیم. برنگردیم، نتیجه عملکردخودما ما را برخواهد گرداند. حساب دو دوتا چهارتاست. باد بکاریم باید طوفان درو کنیم.

ب / شماره 5456 / دوشنبه / 12 آذر 1403 / صفحه 3

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14030912.pdf

Powered By
  BLOGFA.COM