زندگی باید تراز داشته باشد. مهم نیست چه کاره ای و چه وسعتی از جغرافیا تحت مدیریت شماست. مهم این است که از یک وجب تا یک دنیا، زندگی ات تراز حلال داشته باشد. برای این هم باید نگاه مان مدام به همان تراز باشد تا راه را کج نرویم. بنده خدایی می گفت خوب است برای خود کارنامه روزانه تعریف کنیم. این را هم جوری کامل کنیم که معلم بزرگ انسانیت، حضرت مهدی(عج) به ما نمره قبولی بدهد. می گفت باید این حس را در خود تقویت کنیم که او مراقب ماست. به خود بگوئیم رفتارمان را باید چنان سامان دهیم که هرکه با ما مواجه شد،" صلوات" اش را با" و عجل فرجهم" کامل کند. باید خود را نماینده امام زمان(عج) در زندگی بدانیم. این به رفتار و گفتار و حتی پندار ما چنان نظمی می دهد که نظامات اخلاقی ما را به به استاندارد امامت می رساند. این صحبت ها مرا یاد حکایتی انداخت که پیشتر خوانده بودم؛"حاج امین در خانه را کاملا باز کرد. تاکسی‌اش را از خانه بیرون آورد. به خیابان اصلی رفت . با حرکت آرام به کناره‌ی خیابان نگاه می کرد و مسافران را سوار می کرد. مسافرِ اول پیاده شد و گفت : آقا ! چقدر باید بدهم ؟ حاج امین به بالای شیشه‌ی جلو نگاهی کرد . زیر لب چیزی گفت. بعد به مسافر رو کرد و گفت: 100 تومان. پولش را گرفت و دنده را چاق و حرکت کرد. اندکی بعد، مسافر دوم گفت: آقا اینجا پیاده می شم. چقدر میشه ؟ دوباره حاج امین به بالای شیشه‌ جلو نگاهی کرد . زیر لب چیزی گفت. بعد به مسافر گفت: 125 تومان. مسافر از قیمت منصفانه اش تعجب کرد. آرام به شیشه‌ی جلو نگاهی کرد. روی کاغذ ساده‌ای با خط زیبا نوشته بود: امان ز لحظه‌ غفلت که شاهدم باشی یا بن الحسن!" بله، فرقی نمی کند که هستیم و کارما چیست. مهم این است که کارمان را درست انجام دهیم. جوری که اگر امام زمان ما را دید، به لبحند رضامندی بزرگی مان بخشد نه این که روی چنان برگرداند که کوچکتر از کوچک شویم. راه بزرگ شدن حرکت در مسیر حلال است. هرکه و هرچه و هر جا که هستیم به این مهم توجه داشته باشیم.

ب / شماره 5443 / یکشنبه / 27 آبان 1403 / صفحه 4

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14030827.pdf

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و هفتم آبان ۱۴۰۳ساعت 12:18  توسط غلامرضا بنی اسدی  |