خاموشی از پیش اعلام شده که اجرا شد، سر و صدای برخی ها بلند شد. نه به انتقاد که به نوعی اعتراض. انگار معرکه ای تازه یافته بودند برخی ها. دانسته و ندانسته می زدند. در فضای مجازی آگاهان و ناآگاهان همداستان شده بودند. ندانسته ها و ناآگاهی ها را می شود تحمل کرد اما تحلیلِ دانسته ها و آگاهان جز به بی انصافی افراد چه حکمی می تواند بدهد؟ سر خودشان به سنگی که می زنند و گوش خودشان به فریادی که می کشند، سزاوارتر است. خلق الساعه نیست این خاموشی که ریشه در غفلت و بی عملی یا بدعملی دیروز دارد. دیروزی که پرصداهای امروز بودند و ساکت هم بودند. بایدشان پرسید سال های پیش کجا بودید؟ نمی دانستید با رسم الخط در پیش گرفته به این نقطه می رسیم؟ اگر نمی دانستید، چرا در جایگاهِ دانستگان نشسته بودید. اگر می دانستید چرا یک درصد صدایی که امروز در گلو می اندازید، از دهان تان برنمی خواست؟ مگر در مطالبه حق باید میان دولت ها فرق گذاشت؟ مگر برای کمک به دولت ها برای رفع مشکلات باید این دولت و آن دولت کرد؟ معنای این کار چیست؟ اسم این را چه می توان گذاشت که فلان نماینده محترمی که ایکس پیمایی می کند و به جای لبنان می خواهد در ایران جهاد کند می نویسد یک هفته است که همه جا صحبت از خاموشی بی سابقه است و وزیر نیرو انگار نمی شنود و عذر نمی خواهد.... البته باید هم عذرخواهی کند آقای وزیر که اتفاقا از رفقای دیروز تویت نویس است در دولت محترم سیزدهم. آقای نمایند- اما- آیا"واقعا" نمی داند دلیل قطع برق چیست؟ اگر نمی داند، همان کامنت های زیر پست خود را بخواند همه چیز دستگیرش خواهد شد. اگر می داند- که به قاعده بیشتر هم باید بداند- این پرسش را باید جواب دهد که با این "ایکس نویسی" ها به دنبال چیست؟ آن نماینده محترم دیگر هم انگار در فضای رقابت مانده است که قطعی برق را هم با نگاه طبقاتی پی می گیرد و شمال شهر و جنوب شهر می کند. به پیامد های کلمات خود هم فکرمی کنند آیا؟ انصاف را به داوری بخوانیم در همه گفتار و نوشتار و کردارمان. حق را محور قرار دهیم. امروز دولت پزشکیان وارث خاموشی است نه عامل آن. همه کمک کنیم تا بتواند بر این معضل غلبه کند. اگر کم گذاشت یقه اش را محکمتر از همه بگیریم. اما تا آن روز در گرفتن دست دولت، همت کنیم. همین!

ب / شماره 5442 / شنبه / 26 آبان 1403 / صفحه 3

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14030826.pdf

Powered By
  BLOGFA.COM