این همه دعا کردیم چه شد؟ این پرسش را از زبان بسیاری شنیده ایم و شاید بسیاری از ما هم خود علامت سوال جلوی دعوت به دعا گذاشته باشیم. برخی هامان به کتاب دعا کم باور می شویم مخصوصا بخشی که می گوید "هرکس..... چنین بخواند و چنین کند.... چنان می شود." بزرگی وقتی به پرسش در باره "هرکس...." می رسید می گفت: تو ناکسی فرو بگذار و کس بشو آن وقت خواهی دید چگونه می شود. نگاه آن اهل معرفت به این حدیث قدسی بود که می فرماید: "عبدی أطعنی حتی أجعلک مثلی ، أنا حیّ لا اموت اجعلک حیّا لا تموت، أنا غنیّ لا أفتقر أجعلک غنیّا لا تفتقر، أنا مهما أشاء یکون أجعلک مهما تشاء یکون؛ بنده ام، از من اطاعت کن تا تو را مانند خود سازم. همان طورى که من زنده هستم و نمى میرم تو هم همیشه زنده باشى. همان طورى که من غنى هستم فقیر نمى شوم تو هم همیشه غنى باشى. همان طورى که من هر چه را اراده کنم مى شود تو را هم همین طور سازم." آن بزرگ می گفت راه باز است، می شود از مسیر بندگی "کَس" شد و به جایگاهی چنین رسید. این حقیقت در زندگی اولیای خدا واقعیت یافته است. اما شاید برای ما سخت باشد چنین شدن. سخت که البته برای همه هست اما شاید برای خود ناشدنی بپنداریم. با این همه باز دعا را نباید فرو گذاشت که صعود از این راه ممکن است. برای صعود هم لزوما نباید همه چیز برداشت بلکه باید خیلی چیز ها را فرو گذاشت. سبکباری است که" سبکبالی" به همراه می آورد. از این زاویه هم این پرسش و پاسخ خواندنی و خواستنی می شود؛" ﺍﺯ فردی ﭘﺮﺳﯿﺪﻧﺪ : ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ دعا ﺑﻪ درگاه ﺧﺪﺍوند ، ﭼﻪ ﺑﺪﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺍﯼ ؟ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ : ﻫﻴﭻ. همین " هیچ" را گرفتند تا امضایی پای پندار خود بگذارند که او با یک "اما" راه را بر آنان بست؛ ﺍﻣﺎ ، ﺑﻌﻀﯽ ﭼﯿﺰﻫﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﻡ ؛ ﺧﺸﻢ ، ﻧﮕﺮﺍﻧﯽ ، ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ، ﺍﻓﺴﺮﺩﮔﯽ ، ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻋﺪﻡ ﺍﻣﻨﯿﺖ ، ﺗﺮﺱ ﺍﺯ ﭘﯿﺮﯼ ﻭ ﻣﺮﮒ .با از این قبیل "ازدست دادن ها" کلی مشکلات مان خط می خورد. ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺎ ﺑﺪﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩﻥ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺣﺎلمان ﺧﻮﺏ ﻣﯿ ﺸﻮﺩ ﮔﺎﻫﯽ با ﺍﺯ ﺩﺳﺖ دادن ها ، خیال ﺁﺳﻮﺩﻩ و آرامشی دلپذیرتر خواهیم یافت. هرچند اهل دعا باور دارند که دعاهی اجابت نشده هم در حساب حسن رابطه و اعتماد شان به خدا برای قیامت ذخیره می شود.....

ب / شماره 5439 / سه شنبه / 22 آبان 1403 / صفحه 3

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14030822.pdf

Powered By
  BLOGFA.COM