خاموشی دوباره به خانه ها بازگشت. خبرِ خوبی نیست این اما واقعیتی است که باید با مدیریت، عوارض آن را کم و کنترل کرد. کم آوردن تولید در برابر مصرف، کار را به اینجا کشاند. قصه هم برای امروز نیست که چند سال است گرافتار این ماجراییم. منتها سال های پیش، همه بار خاموشی بردوش صنعت و کارخانه بود و خانی بی خبر اما این بار قرار است خانه هم با خبر شود تا یک مقدار همه مان خود را جمع و جور کنیم. همه مان بدانیم "لامپِ اضافه خاموش" برای تکرار کودکان و شیرین زبانی آنان تولید نشده است. این یک پیام واقعی برای همه ماست. قطعا اگر بدان توجه می کردیم یا همین امروز آن را در دستور کار قرار دهیم، میزان خاموشی اعلام شده کمتر خواهد شد. همراهی مردمی یک باید مهم است در این مسیر. اهتمام همگانی به مدیریت مصرف می تواند به استمرار روشنی کمک کند. تا می توانیم و وسع جیب مان اجازه می دهد باید لوازم کم مصرف را جایگزین پر مصرف ها کنیم. از طرف دیگر، قصه مازوت سوزی نیروگاه هاست که خود می تواند نه مسئله که شبکه مسائل ایجاد کند. به جرات می توان گفت مازوت سوزی یعنی روشنی به قیمت سلامت. نمی ارزد این روشنی به آن قیمت. اصلا هرچه را در کفه ترازو بگذاریم که کفه دیگرش سلامت باشد، سبک خواهد بود و نخواهد ارزید. پس باز هم نیاز به تنظیم گری داریم. نه فقط تنظیم با افزایش قیمت که نه درست است و نه کارآمد. بلکه تنظیم گری حاکمیتی که ظرفیت موجود برق را به عدالت در اختیار همه قرار دهد. مسئله انرژی یک مسئله ملی و اجتماعی است. هرگز نباید سیاسی دیده و با این نگاه با آن برخورد شود. هرچند برخی ها می خواهند این را ترویج کنند به ویژه در فضای مجازی. یادمان هست برخی ها موقع تحویل دولت به پزشکیان، یادداشت می کردند برق بدون خاموشی. حالا هم همان را پررنگ می کنند اما واقعیت همان زمان هم خاموشی دوروز در هفته بخش صنعت بود. کارخانه خاموش می شد تا خانه روشن بماند اما کیست که نداند کارخانه که از کار بیفتد، خانه هم از رونق می افتد؟ کار نباشد، نان هم نیست. نورِ تنها هم گرهی باز نمی کند فقط خالی بودن سفره را بیشتر به چشم می کشد. سفره خالی هم ایمان سوز می شود.

ب / شماره 5438 / دوشنبه / 21 آبان 1403 / صفحه 3

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14030821.pdf

Powered By
  BLOGFA.COM