در هنگامه های سخت، افرادِ خردمند دنبال کسانی می گردند که بتوان با توان آنان، به قوت خویش ضریب داد. بر اختلاف های گذشته چشم می پوشند و از افرادی که کمترین مشابهت در هدف را با آنان داشته باشند هم نمی گذرند. حتی برای جذب کسانی که دوری کمتری به آنان دارند هم تلاش می کنند. در زمانی که خطر رو به فراوانی می نهد آدم عاقل به دنبالِ نقاط افتراق، گذشته را ورق نمی زند. بی خردان اند که انگشت بر خط دوری می گذارند وسخن چنان می گویند که جز تفرقه حاصلی نداشته باشد. اینان حتی – بر فرض محال- اگر قصد قربت هم داشته باشند، نتیجه کار شان غربت حق و آسیب دیدن کشور است. گرچه بی نیت خوانی، آنچه از گفتار و رفتارشان می توان خواند، دعوای قدرت و سهم خواهی از حاکمیت است. صدای عربده دشمنان هم بیدارشان نمی کند که خود هم گاه صدا می دهند به صدای او. امروز انگار آن هنگامه است و انگشت برخی ها برای رفتن در چشم خودی تیز شده است. چشم شادمان شده دشمن را نمی بینند انگار. بر این رفتارِ باطل خود لباس حق هم می خواهند بپوشانند. ادعای دین داری شان هم همه متدینان را به تعجب وامی دارد که این چه نوع تعصب است که فهم زمانه نمی کند و بذر تفرقه و کینه در زمین می کند. اینان اگر خود را دین دار می دانند، چنان که چنین می خوانند و غیر خویش را می رانند، به یاد آورند که دیانت همزاد عقلانیت و اخلاق است. زمان را فهم و زمینه های را به مفاهمه، برای قرابت همگان هموار می کند. کسی این قوم متوهم را بیدار کنند که نتیجه افتراق نه پیروزی آنان که شکست همگان است. همه جریان های سیاسی که بر این پهنه بزرگ- که نامش ایران است- زیست می کنند. امروز هرچه توان ملی را بفرساید، ضدانقلابی ترین کار ممکن است. هرچه اخلاق را بسوزاند، دین گریزانه ترین اقدام ممکن است. به نیت هم کار ندارد هرچند در کذبِ صداقت و اخلاصِ تفرقه افکنان شک نباید کرد. بدانیم دولت، امروز نه فقط نمادِ جمهوری اسلامی، که نمادِ ایرانِ جغرافیایی و تاریخی است." پرچم جمهوری اسلامی ایران" را بر شانه دارد. سنگ زدن به پایش، پایداری را تعمیق نمی کند، همه را از پا می اندازد. بدانیم که امروز، شرایط دگر شده است. دیگرگون هم باید فکر کرد.

ب / شماره 5420 / دوشنبه 30 مهر 1403 / صفحه 2

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14030730.pdf

Powered By
  BLOGFA.COM