انگار انسان قرنِ 21 بیشتر از همنوعان خود در قرون پیشین، فهمیده تیر و ترکش به‌ اندازه کافی دردناک نیستند و دیگر پاسخگوی پرخاشگری او نخواهند بود. به همین خاطر به سمت کنار هم چیدن حروف آمده است. این 32 حرف می توانند بی نهایت کلمه تولید کنند. کلماتی متنوع. حتی تهوع آور. کلماتی که بردش از هر موشک قاره پیمایی بیشتر است. سرعتش هم از موشک ها و هواپیماهای مافوق صوت افزون تر است. بسیار افزون تر چنان که در فلان شبکه از لب فلان فرد خارج می شود و به قلب هدف می نشیند. اصلا شاید به همین خاطر باشد که استکبار و صهیونیزم هم بیش از آن که به اف 35 خود تکیه کنند، تکیه شان را داده اند به رسانه هاشان. خوب می دانند که اگر موشک های سنگر شکن شان می تواند عمق 30 متری زمین را بکاود، موشک های رسانه ای شان می تواند صدها برابر اثر آن را بیشتر کند. در جنگ روانی مهم نیست موشک چند متر زمین را می کاورد مهم این است که در ذهن مردم عمق اثر گذاری چقدر است. ذهن که باور کرد، زمین زیر پایش به لرزش در خواهد آمد. این را دنیا بارها و بارها تجربه کرده است. باخت های سنگینی هم داده است. باز هم عبرت نگرفته و باز هم گرفتار آن می شود. ما اما می خواهیم این چرحه باطل را بشکنیم. می خواهیم در روزگاری که دشمن همه ابزار روحی و روانی را به خدمت گرفته است تا ساختار ذهنی ما را به زلزله بکشاند و انگاره های ذهنی ما را مطابق الگوی خود خواسته تغییر دهد، می خواهیم کاری کنیم که بشود الگوی جهانی. الگوی بازی نخوردن و با بازیگران بازی کردن. قصه داستان هایی که می سازند و هی ورق بر آن می افزایند و باز ما ندید می گیریم از این قسم است. یک روز یکی از ما را می کشند و مانور می دهند. می خندیم به انان که کور خوانده اید. می گویند او را هزار زخم کرده ایم باز می گوئیم کورتر خوانده اید. می گویند او را زمین گیر کرده ایم باز محل نمی دهیم و این یعنی خیلی، خیلی کور خوانده اید. به هر حال ما بازی شان را برهم می زنیم و می گوئیم اگر شما کلمه دارید ما هم داریم. بزنید، می زنیم. تازه ما صبری داریم که ظفر را هم با خود می آورد اما شما نمی فهمید. قصه ما و دزدان تصویر و کلمه همچنان ادامه دارد.....

ب / شماره 5417 / پنجشنبه 26 مهر 1403 / صفحه 2

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14030726.pdf

Powered By
  BLOGFA.COM