ایرانی هستیم و به مهربانی نام بردار. مسلمانیم و کرامت سنتِ دیرینه ماست. با غنی شدن به این دوگانه هم روی باز داریم و هم در خانه ما باز است لذا مهاجر هم با اطمینان خاطر می آید. ما با هر نوع ستیزه گری با هر قوم و ملتی مخالفیم و آن را رفتاری نکوهیده می دانیم. کسی هم با صفت مذموم و رفتار نکوهیده، به شان والای ایرانی نمی رسد. ایرانی کریم است. سخی است. میهمان دوست است. حرمت همسایه را پاس می دارد. لقمه ای کمتر می خورد تا کسی که راه به سفره او آورده، سهم بیشتری داشته باشد. ایرانی جماعت را "ابولحسنِ خرقانی" نمایندگی می کند که به روزگاران گفت:" هرکس به این سرای در آید، نانش دهید و از ایمانش مپرسید که هرکس بر درگاه الهی به جان ارزد البته بر خوان بولحسن به نان ارزد" البته بر خاک ایران به زیستن ارزد. اما....اما باید این خاک هم ظرفیت حضور داشته باشد. تنها نکته ای که که میهمانان هم باید بدان توجه داشته باشند همین است. باید برکرانه این سفره دریادلانه، گنجایش هم نشینی اش فراهم باشد. تنگ نشستن هم خُلقِ مهیمان را تنگ می کند وهم صاحب خانه را. پس مهاجر هم باید سنجیده بیاید و با نیت خیر بیاید و آمدنش برای صاحب خانه اگر نان هم نداشته باشد، به خطر ننگ هراس افزا نشود. من نجیب مردمانی از همسایه شرقی در شهر خود دیده ام که در فضیلت ممتاز اند وجودشان رزق افزاست. اما کم خبر نخوانده ام از این که اتباع بی هویت و بد نیت و بد کردار چه ها که نکرده اند. هم آبرو از قوم خود برده اند و هم معجر از سر اهل خانه ای که پناه شان داده اند ربوده اند. اینجاست که به ضرورتی به نام ساماندهی اتباع می رسیم. باید متناسب با نیازِ کشور و و ظرفیت های میهمان پذیری اقدام کرد. این هم به عنوان یک مسئله راهبردی باید مد نظر مسئولان باشد. قطعا دنیا هم به ما حق می دهد که در نسبت سنجی به ظرفیت ها و نیاز ها برنامه ریزی کنیم. در این میان ترد اتباع غیر جاز را هم به عنوان یک راه پیش رو خواهیم داشت. خود اینان هم اگر انصاف داشته باشند، بی دلخوری راه خانه خود را در پیش خواهند گرفت. ان شاالله

ب / شماره 5414 / دوشنبه 23 مهر 1403 / صفحه 3

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14030723.pdf

Powered By
  BLOGFA.COM