علما را امنای ُرسل می دانیم. این را هم از رسول اعظم الهی(ص) درس گرفته ایم لذاست که نگاه ما به علما و فقیهان در تراز امانت دارانی است که امانت پیامبران را، به جان پاس می دارند. این کلام روشنگر پیامبر خداست که می فرمایند: "الفقهاء أمناء الرّسل مالم یدخلوا فی الدّنیا؛ فقیهان امین پیامبران خدایند مادام که وارد دنیا نشوند." تا زمانی که دنیا نتواند زمام امور شان را به دست گیرد و الا علما و فقهایی که زمام دنیا را به دست می گیرند به گستره این دنیا داری، شان پیامبرانه دارند و واجب الاحترام اند. آنچه مذمت شده است و حتی به مرحله پرهیز رسیده است در تعریف نسبت مردم با علما همین است. از عالمان دنیا زده باید پرهیز کرد اما به دنیایی که در نسیم زیست علما، فضای بهتری برای زندگی است باید اقبال نشان داد. چه هرجا که اینان پا می گذراند، راه به صواب باز می شود. ما در تجربه نیم قرن زیستن در بیرجند این را خوب آزموده ایم. زندگی در کنار بزرگانی همچون حضرات آیات، شیخ جواد عارفی، آیتی، شیخ مهدی و شهید شیخ احمد فاضل، ربانی و.... سعادتی بود زندگی ساز. کسانی که با این بزرگان ارتباط داشتند، هم بزرگ می شدند چنان که می توانستند دست بسیاری از مردم را برای بزرگ شدن بگیرند. اگر سایه علما به کرامت بر سر مردمان و به ویژه نیازمندان آبرودار بود، به برکت وجود همراهانی میسر می شد که خود بزرگ شده بودند. بعد از وفات این سلسله جبال معرفت، نوبت به نسل بعدی از فقیهان رسید که ادامه دهنده این سنت حسنه و مردم داری پیامبرانه بودند. در این میان، آیت الله صدرالدین عارفی نقشی سزامند داشت. او ترجمه روز آمد حضرت پدر بود. در کنش های سیاسی تا رسم مردم داری احیاگر نام و شرح اسم خویش بود. نظام تعلیم و تربیت او همان بود که آیت الله بزرگ، رسم کرده بود. یادم هست چند دهه پیش که برای مصاحبه ای خدمت حضرت آیت الله شیخ جواد عارفی رسیدم، حضرت صدرالدین هم حضور داشتند و کامل کننده سخن پدر بودند. آنجا سخن به تالیف کتاب رسید و شیخ صدالدین بحث را چنین پی گرفت که من هم به حضرت والد گفتم چرا کتاب نمی نویسید؟ جواب شان این بود که به کتاب های فراوان در قفسه اشاره کردند که این همه کتاب نوشته شده است. برو آدم تربیت کن. آقا شیخ جواد هم حرف پور رشید خود را تایید کردند که باید آدم تربیت کرد. انسان سازی است که رسم پیامبرانه است. از آن روز هروقت یاد این سخن می افتم، صلواتی نثار می کنم به روح پدر و این بار به روح پسر هم باید صلوات بفرستم که به پدر پیوسته اند. زندگی شان سعادت بار بود. ان شاالله مرگ شان هم به لطف الهی، سعادتی افزون تر روزی شان فرماید. آمین

ب / شماره 5412 / شنبه 21 مهر 1403 / صفحه 3

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14030721.pdf

Powered By
  BLOGFA.COM