برخورد با بدحجابي از قبيل جريمه نقدي و ... چون قانون شده است، احترام به آن را لازم مي دانم اما معتقدم اين قبيل برخوردها نمي تواند به تنهايي کارساز باشد ما الان يک تخلف رانندگي نبايد مي داشتيم نه اين که هر روز رقم جريمه ها و آمار جريمه شده ها در حال افزايش باشد. شايد جريمه جلوي بلبشوي رانندگي را بگيرد. البته شايد، اما مطمئنا به ارتقاي فرهنگ رانندگي نمي انجامد که اگر مي انجاميد چنين وضعيتي نداشتيم و چنين جاده هاي ما بوي مرگ نمي گرفت. به اعتقاد من تنبيه و جريمه فقط از آن نوعي که معلم ها در مدارس درنظر مي گرفتند موثر بود به اين شکل که مثلا دانش آموز موظف مي شد کلماتي که غلط نوشته است را به شکل صحيح چند بار بنويسد، اين جريمه تنبيه آميز و آگاهي بخش بود و غلط هاي نوشتاري او را اصلاح مي کرد. در بحث تنبيه بدحجابان هم به باور من بايد بزرگان جامعه همان مشي معلمان را در پيش گيرند و تنبيهات به گونه اي باشد که نتيجه آن اصلاح رفتار غلط بدحجابي باشد نه اين که فردا جريمه شدن هم مد شود و عامل پزدادن پولداران که بگويند فلان خانم تا به حال چند بار جريمه شده است. گذشته از اين اگر گناه بي حجابي را جرم بدانيم وقتي مي شود با جريمه از زير بار آن شانه خالي کرد زشتي گناه خيلي زود چنان از ميان خواهد رفت که براي مردم لااقل بخشي از مردم به امري عادي تبديل بشود و اين براي فرهنگ حجاب سم است. فرهنگي که فلسفه آن سم زدايي از رفتارهاي اجتماعي و سلامت سازي جامعه است. پس براي اعتلاي فرهنگ حجاب در جامعه بايد راه هاي فرهنگي را در پيش گرفت و براي اين هم اول بايد مسئله را دقيق واکاوي کرد، زواياي آن را شناخت آن وقت متناسب با آن نسخه نوشت و صد البته بايد گفت که براي همه نمي شود يک نسخه واحد نوشت. هر گروه يک نوع تعامل يا آگاهي بخشي يا برخورد را طلب مي کند از جمله در تحليل بدحجابي مي توان گفت يک گروه از بدحجابان اقليت هاي مذهبي شايد باشند که براساس آموزه هاي مذهبي خود اعتقادي به حجاب ندارند اما از آن جا که در ايران زندگي  مي کنند بايد قانون را رعايت کنند، تعامل با اين گروه و يادآوري ضرورت التزام به قانون مي تواند کارساز باشد اما يک گروه از بدحجابان هم هستند که فقط به دنبال زيباسازي خود هستند و نه زشتي قانون شکني را مي دانند و نه ضرورت نگاه ديني را دريافته اند، اينان را بايد نسبت به کاري که مي کنند و ضررهاي آن آگاه کرد تا حساب خود را با کتاب قانون و شرع اصلاح کنند. يک گروه اندک از بدحجابان هم شايد اغراض سياسي و فرهنگي داشته باشند مثل اعضاي فرقه ضاله بهائيت و گروه اندک ديگري هم به دنبال مسائل جنسي و تجارت فحشا باشند که نيازمند برخورد صريح، شفاف و قاطع قانون هستند و اين برخورد وقتي در چارچوب اجراي حدود الهي باشد نه تلخ که براي جامعه شيرين هم خواهد بود، مثل داروي تلخي که بيماري را از جان و جسم آدمي بيرون مي کند. مثل عمل جراحي که سلامت را دوباره به آدمي باز مي گرداند پس در کنار اعمال قانون هايي چون جريمه و... بايد راه هاي ديگر را هم در پيش گرفت، راه هايي که سليقه پذير نباشد بلکه مانع و جامع و کامل باشد...