همه یک ملتیم. یک رهبر، یک دولت، یک مجلس. همه نهاد های حاکمیتی هم در سپهر همین یگانگی، قدرت می یابند و به خدمت مردم همت می کنند. دوگانه سازی، به هرنیتی که باشد جز ظرفیت سوزی نتیجه ای ندارد حتی اگر به قصد اخلاص باشد. این دوگانه را تبلیغ کردن هم تیغ دشمنانی را تیز می کند که می خواهند در این ملک سر به تن هیچ کس نباشد. اصول گرا و اصلاح طلب که سهل است، هیچ ایرانیی را سرِ پا ایستاده نمی خواهند مگر آن که به خدمت آنان سر و کمر ، یکجا خم کند. یادمان نرفته است دهه های پیش و بی ادبی های مسئولان آمریکا را که صراحتا می گفتند؛ باید خاکِ این کشور را به توبره کشید. از اول هم خواست شان این بوده است. اگر ایستاده ایم و باافتخار سر به آسمان می ساییم به این خاطر است که آنان نتوانستند والا خواستن همه وجودشان را فراگرفته است. دولت به دولت هم که عوض شدند آن آرزو را مثل مشعل المپیک به همدیگر تحویل دادند. این که نشد یعنی نتوانستند. الان هم پی همان خواسته اند. نباید بگذاریم آرزوهای کهنه شان جامه نو بپوشد. این اقتضا می کند وحدت حداکثری در کشور، سرشاخه ها را به هم گره بزند چنان که ریشه های ما در هم گره خورده است. برای ارتقای وحدت باید بردلخواسته مان، چشم بپوشیم و به خواستی ضریب دهیم که ملک و ملت را به جایگاه شایسته برساند. آنان که در از آغاز دولت چهادهم، تا کنون هر کلمه شان تیغ شده بود برای خراشیدن دولت خوددمان امروز باید جهت آن تیغ را به سوی اسرائیل برگردانند. به سوی آمریکا و اسرائیل. انقلابی باید زمان شناس و مشزف به زمینه ها و زمین باشد. این شناخت را هم به معرفتِ وحدت ملی ارتقا بخشد و بر دل خواسته های خویش چنان پا بکوبد که دشمن نتواند از آن آجر بسازد برای ساخت بنای اختلاف. انتخابات تمام شد. دولت با اقتدار برای ایران ایستاده است. اکنون هم در میدانی هستیم که اگر همه با هم نباشیم، یکان به یکان مان را چون ترکه تنهای چوب می شکنند. پس همه با هم با محوریت رهبر انقلاب راه را ادامه می دهیم. تضعیف دولت در این زمان از حرام ترین حرام هاست چنان که وحدت حداکثری برای ایران و حفظ نظام از اوجب واجبات است. ما در جنگ رو در روز با استکبار و صهیونیسم قرار داریم. هر کس جز به مدار وحدت حرکت کند، پا در جاده دشمن گذاشته است. نیت ها هیچ تغییری در نتیجه رفتار نمی دهند. همین!

ب / شماره 5405 / پنجشنبه 12 مهر 1403 / صفحه 3

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14030712.pdf

+ نوشته شده در  جمعه سیزدهم مهر ۱۴۰۳ساعت 10:58  توسط غلامرضا بنی اسدی  |