جنگ را، دفاع مقدس را، باید درست و دقیق نوشت. همان گونه که اتفاق افتاد. همان گونه می شود "گنج" که رهبر انقلاب آن را به این نام عنوان دادند. همان گونه می شود از آن ذخیره راهبردی ساخت که راه آینده را هموار می کند. این می طلبد که تمام ساحتی دیده و پرداخته شود. سپاه را همان گونه عزیز بداریم که بود. در کنارش هم ارتش را چنان بستاییم که سزاوار آن است. بسیج و جهاد و همه نقش آفرینان را در جایگاه خود صدرنشین و قدر بین داشته باشیم. من به عنوان کوچکترین بسیجی زمان جنگ که ماموریت های جبهه را در رکاب سپاهیان گزرانده ام، به هربار نام بردن از بسیجی و سپاهی جانی تازه می گیرم اما دوست تر دارم که نام ارتش و شهدای ارتش هم از این غربت در بیاید. این غربت و شبه حصر باید بشکند تا جامعه با مردانی آشنا شود که به واقع "ابرمرد" بودند و در برابر ارتش مستظهر به پشتوانه دو "ابرقدرت" چنان ایستادند که مردی به جوانمردی معنا یافت. برای من قابل فهم نیست که چرا در این دیار نام و نشانی که باید از "سروان محمدعلی صفا" به چشم نمی خورد. او کسی است که رکورد شکار تانک را شکست تا جایی که صدام، خرمشهر را گورستان تانک ها نامید. چرا آن گونه که باید تیمسار سرلشکر فلاحی را برای نسل امروز تدریس و تبیین نمی کنیم؟ همو که در عملیات شناسایی برای آزادسازی سوسنگرد در ازدحام گلوله های توپ و خمپاری، قامت کشیده می رفت. او در همین ماجرا به کسانی که گفتند تیمسار خم شو، نهیب زد که اینجا کشور من است. من خم نمی شوم. آن که باید خم شود دشمنی است که پا به این خاک گذاشته است. این را می خواست به همه رزمندگان درس دهد که نباید سر خم کرد. باید کار را چنان سامان داد که دشمن نتواند سر بلند کند. چرا حماسه نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی، به قلم و تصویر نمی آید؟ چرا چندان که باید ارکان هنر به میدان نمی آید و نمی گوید که نیروی دریایی ما نیروی دریایی متجاوز عراق را در 67 روز تمام کرده است چنان که هنوز هم از آن اثری نیست. چرا حماسه خلعتبری و بابایی و زندی و اسکندری و.... بیان نمی شود که آسمان را میدان در هم شکستن دشمن کردند؟ باور کنید اگر هر کدام از این "ابرمرد" ها را دیگران داشتند از آنان الگویی می ساختند که چشم جهان را پر کند. ما اما بر این ظرفیت های ممتاز چشم می بندیم. حال آن که باید چشم باز کرد. دیدن شهدای سپاه و ارتش در کنار هم و تجلیل از هر دو، آن شعار راهبردی را تجدید حیات می کند که می گفتیم ارتشی و سپاهی، دو لشکر الهی اما شهید صیاد شیرازی آن را چنین اصلاح کرد که بگوئیم؛ ارتشی و سپاهی، یک لشکر الهی. درست هم که نگاه کنیم حقیقت نیز همین است....

ب / شماره 5400 / شنبه 7 مهر 1403 / صفحه 3 / چ2سش

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14030707.pdf

+ نوشته شده در  شنبه هفتم مهر ۱۴۰۳ساعت 11:20  توسط غلامرضا بنی اسدی  |