ما برکت زندگی مان را از شهدا می گیریم. به متر و معیار این و آن کار نداریم. به طول و عرض وجب دیگران، مساحت معرفت مان را اندازه نمی گیریم. سنجه خودمان را داریم و معیارِ خودمان را. با همان هم زندگی مان را تراز می کنیم. موفقیت ها مان را به دعای شهدا گره می زنیم. ما حتی شفای مان را هم از شهدا می گیریم. اندیشه و دست و تلاش پزشکان، شرح ان شفاست. آزموده ایم این راو به تجربه می گوئیم خداوند علی اعلا به دعای عشق های خونین قبای زمینی خود هزار مرتبه غیورتر است تا دعای آسمانیان. ما بن بست های زندگی مان را هم با شهدا باز می کنیم. آنان را – همان طور که امام روح الله الموسوی الخمینی(ره) فرمود- امامزادگان عشق می دانیم و به صدای بلند می خوانیم. رابطه ما با امامزادگان چگونه است؟ همان را برای شهدا تکرار می کنیم. زیارت شان می کنیم. تلاش مان این است که زندگی را به سیره آنان نظام دهیم. مثل آنان به دنیا و مسیر ابدیت نگاه کنیم. هرجا هم که به مشکل برخوردیم آنان را می خوانیم تا واسطه فیض الهی باشند. ما که دست مان را تهی و روی مان را خجل می بینیم. آنان اما همه جان شان پر از خونی است که هر قطره اش نزد خدا محبوبیت ممتاز دارد. این کلام معیارِ رسول اعظم الهی است که: "مَا مِنْ قَطْرَةٍ أَحَبَّ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مِنْ قَطْرَةِ دَمٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ؛هیچ قطرة خونی نزد خدا محبوب‏تر از قطرة خونی نیست که در راه خدا ریخته می‏شود." هر شهید هم به تعداد قطرات خونی که از او در راه خدا بر زمین ریخته است شانی آسمانی و توفیق شفاعت یافته است. همین است که در زندگی و مرگ به لطفِ لطیفِ یاران مان توجه داریم و التجا می بریم. آن ها هم عنایت شان مثل باران عام و همه شمول است. هرکس کاسه خود را زیر باران ببرد، خالی بازنمی گرداند. این ماهستیم که باید ظرفیت فهم و درک محضر شهید و بهره مندی از انوارش را در خویش ایجاد کنیم. خط شهید را بگیریم و خود را به سید الشهدا(ع) برسانیم آن وقت هم زندگی ما به قرار می آید و هم قرار بهشت در ابدیت ما نوشته می شود. باری، ما زندگی مان را به نام و یاد شهدا متبرک می کنیم. همه برکت های مادی و معنوی حیات را در کرامت آنان می جوئیم. هرکس هرچه می خواهد بگوید، ما اما راه مان را با شهدا ادامه می دهیم.

ب / شماره 5395 / یکشنبه 1 مهر 1403 / صفحه 4

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14030701.pdf

Powered By
  BLOGFA.COM