جدول می کند که دولت سابق، بدون قطعی برق، کار را تحویل داد. نمی داند انگار که قطع برق، به حوزه صنعت ما زده است. شاید هم دانسته سیاهه می کند تا فردا بتواند مستند به همین سند خودساخته، دادی بزند سر دولتی که خودی حسابش نمی کند. به این هم کار ندارند که نه دولت سیزدهم برق هایی اگر تولید کرد با خود نبرد. دولت چهاردهم هم نیروگاهی را از مدار خارج نکرد اما.... می گویند دیگر. قصه سیاست بازی از این دست گره ها بسیاردارد. واقعیت اما در روی زمین قابل اندازه گیری است. بپذیریم تعارف بردار نیست ماجرای فقر در حامل های انرژی. شوخی بردار نیست مسئله کمبودِ آب.عزم ملی می خواهد و هوشیاری ایرانی تا با مصرف بهینه این محصولات راهبردی، بتوانیم راه خود را به فردا باز کنیم. حرف میراث و نسل های آینده نیست. حرف فرزندان و نوه های ما نیست. حرفِ خودِ خودِ خود ماست. حرف فردا هم نیست. مسئله حیاتی برای همین امروز خودمان است. اگر به فهمِ ضرورتِ لامپ اضافه خاموش و هدر دادن یک قطره آب ممنوع و یک شعله اضافه گاز، حرام، نرسیم، کمبود آب و برق و گاز، یقه ما را خواهد گرفت تا به جیره تنظیمی قناعت کنیم. نه قناعت که تن دهیم چون دست ما در بازه های زمانی از این مواهب کوتاه خواهدشد. آهسته و پیوسته رفتن فقط برای طی مسیر نیست. در استفاده از امکانات هم این آهستگی و بهینه مصرف کردن، باید خط رسمی رفتار ما شود و الا با تند رفتن گروهی، گروهی زیادتر کارشان به خستگی و از پا افتادگی خواهد رسید. ما در نوشتن می گوئیم، مفهومی که با دو کلمه می شود منتقل کرد، کلمه سوم آن اسراف است. قطعا کاری که با یک لامپ می شود از پیش برد، با یک لیوان آب تمشیت کرد، با شعله کم گاز می توان به نتیجه رساند، افزون بر آن هرچه به کارگیریم ذیل گناه کبیره اسراف تعریف می شود. گناهی که مابه ازای اجتماعی و حق الناس هم دارد. باید از داشته ها هم زاهدانه استفاده کرد. زُهد هم فقط یک فضیلت اخلاقی نیست، یک ضرورت راهبردی زیستی نیز هست. اکنون که با فقر آب و برق و گاز و.... مواجهیم باید مقتصدانه و زاهدانه کار کنیم. درست مصرف کنیم تا نگران جدول های اعلامی نباشیم. به اندازه و سنجیده کار کنیم تا گرفتار اما و اگر های پیامد نباشیم. این را هم تکلیف ملی و انقلابی بدانیم. کمک فوریت دار ما به کشور و در حقیقت خودما این است که با مدیرت مصرف حامل های انرژی، از شرایط سخت به وادی سلامت عبور کنیم. این شدنی است. البته درکنار درست مصرف کردن ملت، دولت هم با اولویت به تقویت زیرساخت ها توجه کند. توجهی که برنامه را به اجرا برساند تا شرایط بهتر شود.

ب / شماره 5393 / سه شنبه 27 شهریور 1403 / صفحه 3

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14030627.pdf

+ نوشته شده در  شنبه سی و یکم شهریور ۱۴۰۳ساعت 11:19  توسط غلامرضا بنی اسدی  |