می‌خواهم درباره مولفه‌های زیستی در دولتِ ظهور بنویسم. دنبال شاخص‌های صلاحیتی می‌گردم که پیامی به گوشی من می‌رسد درباره یادداشتِ "آقای پوتین! پایت را از خطِ قرمز ما بردار!". به رسمِ معهودِ دوران جبهه، "برادر بنی‌اسدی" خطابم می‌کند. همان حس زلالِ آن دوران در جانم به شوق می‌شکفد. او می‌خواهد کسی شجاعتِ نوشتن را داشته باشد. می‌نویسد: فرضِ محال که محال نیست. ذیل همین ضرب‌المثل هم تاریخ از سرگذشته ما را مرور می‌کند. از "گاهی چقدر زود، دیر می‌شود"‌هایی می‌گوید که ایران به خون از سر گذرانده است. از ایلغار مغول‌ها و تیموریان و محمود افغان و حمله روس‌ها به مشهد و گلوله باران کردن حرم و.... تا آخرین جنگی را که از سر گذراندیم، فهرست می‌کند تا بر ضرورت اصلاح و توانمند سازی تمام ساحتی ملی تاکید کند. از ضرورت دیپلماسی که بتواند سیاهه کشورهای مخالف ما را روز به روز کوتاهتر کند به عنوان یک واجب ملی- انقلابی یاد می‌کند. می‌گوید ما فرزند جبهه هستیم. از جنگ نمی‌ترسیم اما تا می‌شود از آن گریزانیم و اقدامی چنین آخرین مرحله است. حرف‌هایش بی‌پرده است درباره ضرورتِ اصلاح سیاست‌ها و تعاملات و شیوه مواجهه با دیگران. من با نهایت احترام همه آن را در عظمت آیه 25 سوره مبارکه حدید بیان می‌کنم که می‌فرماید: "لَقَدْ اَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَیِّنَاتِ وَاَنْزَلْنَا مَعَهُمُ الْکِتَابَ وَالْمِیزَانَ لِیَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ وَاَنْزَلْنَا الْحَدِیدَ فِیهِ بَاْسٌ شَدِیدٌ وَمَنَافِعُ لِلنَّاسِ وَلِیَعْلَمَ ‌الله مَنْ یَنْصُرُهُ وَرُسُلَهُ بِالْغَیْبِ اِنَّ‌الله قَوِیٌّ عَزِیزٌ؛ همانا ما پیمبران خود را با ادلّه و معجزات فرستادیم و با ایشان کتاب و میزان عدل نازل کردیم تا مردم به راستی و عدالت گرایند، و آهن را که در آن هم سختی (جنگ و کارزار) و هم منافع بسیار بر مردم است (نیز برای حفظ عدالت) آفریدیم، تا معلوم شود که خدا و رسلش را با ایمان قلبی که یاری خواهد کرد (هر چند) که خدا بسیار قوی و مقتدر (و از یاری خلق بی‌نیاز) است." فکر نمی‌کنم نیاز به بیان دیگری باشد که قرآن ما را به مجهز شدن به بینات و کتاب و میزان و عدل می‌خواند. آهن و کارزار، فصل آخر کتاب است که‌ای بسا فراوان در فراوان ناخوانده بماند. باری، در پیش گرفتن همین آیه، آیات دیگر را هم برای ما شکوفا می‌کند. آن برادر رزمنده، دعا می‌کند، دولتِ نو شجاعت تغییر برخی رفتار‌های بین‌المللی و داخلی را داشته باشد. می‌گوید یکی از این میانه باید برخیزد و کاری بکند. کاری که حق ایران و ایرانی را در جهان محقق کند. ان‌شاالله می‌گویم برای امید او که امید همه ما نیز هست. ما اعتلاخواهان و سربلندی طلبانیم. این را برای ایران و ایرانی می‌خواهیم و برای همه مردم جهان. از جمله مولفه‌های اصلی دولت ظهور نیز رسیدن همه مردم به حقشا ن است. تکریم انسان و انسانیت هم از همین راه ممکن است. اگر به واقع دعا خوان ظهور هستیم، باید همین امروز برای خودسازی در استاندادرهای مورد نظر دین تلاش کنیم. ایرانمان را چنان سامان دهیم که نمونه یک جامعه دیندار در آستانه استجابت آن دعای بزرگ باشد. چنین نکنیم دعا‌های فرجی که می‌خوانیم با نامه‌های هزار در هزار شده کوفیان به دعوت امام حسین(ع) تفاوتی نخواهد داشت....

جمهوری اسلامی / شماره 12900 / چهارشنبه 21 شهریور 1403 / صفحه 3 خبر

https://jepress.ir/?newsid=336931

https://jepress.ir/archive/pdf/1403/06/21/3.pdf

+ نوشته شده در  شنبه سی و یکم شهریور ۱۴۰۳ساعت 10:25  توسط غلامرضا بنی اسدی  |