|
منتظرانِ مُصلِح، خود باید صالح باشند." این را هم بر در و دیوار دیده ایم و هم از زبان ها شنیده و هم در نوشته ها خوانده ایم. من در باور به این گزاره که رسم الخط زیستی اهل ایمان است، به یقین رسیده ام. معتقدم باور به مصلح، الزامی چنین و همه جانبه دارد. کسی به انتظار مصلح می نشیند که به صلاح باور داشته باشد. این باور هم از ذهن و زبان فراتر باید در رفتارش ظهوری نمایان داشته باشد. این انتظار، عینِ ایمان است. همان که در روایت چنین تبیین شده است:" الايمان عقد بالقلب و نطق باللّسان و عمل بالاركان" ایمان شکل یافته در قلب است که به زبان باید بیان و توسط ارکان وجودی به عمل درآید. این حدیث نبوی است که در کلام علوی و رضوی، تکراری به مضمون یافته است. تا این سگانه محقق نشود به یگانگی ایمان به خدای یگانه نخواهیم رسید. نسبت ما در مکتب انتظار هم همین است. باید به باوری عمیق در نهاد جان مان بنشیند. آن را برآشوبد تا زبان به شهادت ظهور گویا گردد و همه زندگانی ما در سه گانه پندار و گفتار و رفتار، در مهندسی ظهور ترتیب یابد. کسانی که به این شان برسند، در شوکتِ منتظِر قرار خواهند گرفت. حضرت موعودِ مُنتَظَر(عج) مردمانی چنین می خواهد. کسانی که بر انجام نیکی ها غیور و بر دفع شر توانا باشند. مصالحِ واقعی ساختِ دولتِ ظهور همین ها هستند. قرار نیست از آسمان کسی بیاید و" زمین را از عدل و داد پر کند چنان که از جور و ظلم، لبریز شده باشد." این ماموریت خود زمینی هاست که با هدایتِ آسمانی حجت خدا، مهبطِ حضرت آدم را از شرور شیطانی در گونه های مختلفِ آن بستانند و به صلاح بیارایند تا بسان میراثِ ماندگار به اهلش برسد. همان که در آیه شریفه 5 سوره مبارکه قصص می فرماید:" وَنُرِيدُ أَن نَّمُنَّ عَلَى ٱلَّذِينَ ٱسۡتُضۡعِفُواْ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَنَجۡعَلَهُمۡ أَئِمَّةࣰ وَنَجۡعَلَهُمُ ٱلۡوَٰرِثِينَ؛ و مىخواهيم بر آنان كه در زمين به استضعاف كشيده شدهاند،منّت نهيم و آنان را پيشوا سازيم و آنان را وارث[زمين]گردانيم." این میراث خواهی را باید پی بگیریم و با توانمند سازی خود در تراز دولت ظهور ذیل هدایت ها و حمایت های حجت عادل خدا بدان برسیم. راه این است. برای احقاق حق جز اصلاح خویش و سپس جهان، هیچ راه دیگری وجود ندارد. جهان و جامعه و حتی خانه ما اصلاح نخواهد شد تا خود ما در اصلاحِ خویش به توفیق نرسیم. بکوشم خود را با استاندارد های یاران دولت ظهور، نظم دهیم تا در نظام مهدوی درصفی بایستیم که حجت خدا جلودار آن است. در کنار پرچمی به راه زنیم که نماد حق است. ان شاالله
ب / شماره 5389 / چهارشنبه 21 شهریور 1403 / صفحه 3 http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14030621.pdf
+ نوشته شده در شنبه سی و یکم شهریور ۱۴۰۳ساعت 10:19  توسط غلامرضا بنی اسدی
|
|