این کابینه با جلیلی و زاکانی کامل تر می شود!

قرار است با دکتر پزشکیان بی تعارف حرف بزنیم. بی آن که قلم مان بلرزد. به همان شیوه ای که مطلوب اوست و در کلامِ معیار مولاعلی(ع) بدان خوانده شده ایم؛ "لا تکلمونی بما تکلم به الجبابرة، و لا تتحفظوا منی بما یتحفظ به عند اهل البادرة و لا تخالطونی بالمصانعة؛ با من آن گونه که با جباران سخن گفته می‌شود سخن مگویید و چنان که از حاکمان بدخشم پرهیز می‌شود از من نپرهیزید و با ظاهر سازی و ریا کارانه با من رفتار نکنید." حرف ما هم در باره کابینه ای است که به مجلس معرفی کرده اند. این افراد ترازِ همراهی با وعده های داده شده نیستند. به قولی همین اول بوی تمدید می آید. تمدید مسیر و رفتاری که بود حال آن که رای به پزشکیان و مهمتر از آن، بیش از 50 درصد رای خاموش، به دنبال تغییر رفتار و مدیریت بودند. این هم ناپذیرفتنی است. آسیب اش هم نه به دولت که مهمتر از آن به امید ملت وارد می شود. به نظامی که در نظمی مردم پایه نیازمند همراهی و پشتیبانی همه مردم است. می دانیم که برای همراه کردن مردمی که به دلخوری نشسته اند، چند برابر باید زحمت کشید، صد برابر باید امید آفرید تا برخیزند و هزاربرابر باید کوشید قدم از قدم بردارند و به همراهی برسند. اما این چینش، جز چرخش کسانی که مجدد برخاستند برای دوباره نشستن، رهآوردی نخواهد داشت. این که برخی از نزدیکانِ رئیس جمهور، با کلید واژه های "کابینه مطلوب و کابینه مقدور" به میدان آیند هم افکار عمومی رای دهندگان را قانع نمی کند چه رسد به کسانی که ساکت نشستند و رای ندادند. این روز ها در گروه های حامیان مطالبی می خوانیم که عصاره اش می شود این که، این همه نشستید و برخاستید و جلسه گذاشتید که نتیجه بشود این؟ این که فلان و فلان را نشان دادیم و شاخص دولت معرفی کردیم اما کابینه را با بهمان بستیم چه نسبتی با صداقت دارد؟ با همین افراد می خواهید از وضع موجود به سمت مطلوب حرکت کنید؟ اینان که اگر نگوئیم بانیان وضع موجود، لااقل حافظان وضع ایجاد شده اند. کارنامه هاشان را بخوانید تا ببینید چه کرده اند هر کجا که بوده اند. ارتقای حقوق شهروندی، برطرف کردن فشارهای روانی، بهبود وضعیت معیشتی، اجرای بلاتنازل قانون اساسی، دیدن همه اقوام و ظرفیت ها، توسعه آزادی های مشروع و... توانی می خواهد که پیشنیاز آن باور و ارداه تحقق است. آیا سه گانه دانستن، خواستن و توانستن در این افراد در اندازه ای که تغییر به نفع مردم ایجاد کنند وجود دارد؟ وفاق ملی با ایجاد فرصت هایی از این دست ایجاد می شود نه سهم بندی کابینه. شرکت سهامی که قرار نیست تشکیل دهیم که این و آن سهم داشته باشند. دولت ملی با نگاه ملی شکل می گیرد. راستی یک نکته را هم از زبان رای دهندگان تان می شنویم که اگر قرار بر واگذاری وزارتخانه های راهبردی به جریان رقیب است، چرا افراد برجسته آن جریان را به همکاری نمی خوانید؟ اتفاقا کارکردی چند وجهی هم می تواند داشته باشد. مثلا جلیلی و زاکانی و قاضی زاده و.... اگر هرکدام یک وزارتخانه داشته باشند هم خواست شما بر" اتفاق" محقق می شود و هم آنان فرصت می یابند برنامه های ملی خود را در اشلی کوچک تر اجرایی کنند. موفقیت احتمالی آنان هم به حساب شما نوشته خواهد شد. اگر هم -خدای نکرده- موفق نشدند، با کارنامه عملی خود به سایه خواهند رفت. حرف بی راهی هم نیست. وقتی قرار است فعالان ستادی و همراهان این افراد در کابینه باشند چرا خودشان نباشند؟

جمهوری اسلامی / شماره 12881 / سه شنبه 23 مرداد 1403 / صفحه اول و 3 / خبر

خبرآنلاین / https://www.khabaronline.ir/news/1944474/

فرارو / https://fararu.com/fa/news/763591/

ایلنا / https://www.ilna.ir/fa/tiny/news-1517108

شبکه شرق / https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-939927

آخرین خبر / https://akharinkhabar.ir/politics/10174220

رویداد 24 / https://www.rouydad24.ir/fa/news/380047

اقتصاد24 / https://eghtesaad24.ir/fa/news/253515/

مردمسالاری آنلاین / https://www.mardomsalari.ir/news/221248/

آفتاب نیوز / https://aftabnews.ir/fa/news/928889/

صاحب خبر / https://sahebkhabar.ir/news/68171778/

خبربرنا / https://www.khabarnab.com/political/17235391848

پرسون / https://purson.ir/fa/content/740743/

تجارت نیوز / پلیکان مدیا / خبربان / خبرهای فوری/ مهم / شهرخبر / ویستا / برترین ها / بالاترین / قطره . و....

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و سوم مرداد ۱۴۰۳ساعت 12:46  توسط غلامرضا بنی اسدی  |