حس احترام نمی کنند بازنشستگان که از دو سو محترم اند. هم به خاطر نقش برجسته ای که در سازندگی وطن ایفا کردند و هم به خاطر موی سفید و تجربه ای که از هرکدامشان یک منبع انسانی ساخته است. آنچه این روزها و ماه ها از مسئولان پرادعا دیدند جز عهدشکنی نبود. به آنان نه به عنوان آدم که به مثابه عدد رفتار شد. باید به صدای بلند گفت که روا نیست با آدم ها به عنوان عدد نگاه کردن. روا نیست، با وعده هایی که می دانید از بادِ هوا سبک تر است با روح و روانِ شان بازی کردن. این قصه متناسب سازی را هر روز با گره های غصه دار مواجه کردن. بایدشان گفت، کسی زخم را با وعده پانسمان نمی کند اما آنچه تجربه کردیم در باره متناسب سازی حقوق بازنشستگان در همین حد بود در قالبِ حرف درمانی. هرچه کوشیدیم و امید کاشتیم، حسرت روزی مان شد. هرمسئولی آمد، نامسئولانه وعده ای داد و رفت. بازنشسته ماند و دست خالی و دلِ پر. واقعا اگر آقایان می خواستند این موی سفید کرده ها را به روزگار سیاه بنشانند جز این می توانستند انجام دهند؟ خب، وقتی نمی توانید یا حتی نمی خواهید کاری بکنید چرا وعده می دهید؟ چرا قانون می نویسید؟ چرا نهال امید می کارید در" هوایی" که می دانید" واهی" است؟! در زمین، قد خودتان را و وعده های تان را وجب می کنند. نام تان از این پس با همان وعده ها در نگاه جامعه، تعریف می شود. نپندارید که وعده ای دادید و گروهی را سرگرم کردید و تمام. نه، تمام نمی شود حتی اگر این دنیا به آخر برسد. برای شما پرونده های سنگینی تحریر شده است که" یوم الحسابِ" تان را به" یوم الحسره" تبدیل خواهد کرد. گفتید و هر روز وعده ای دادید و عمل نکردید. بی عملی تان را به حساب نظام نمی گذاریم. به اسم خودتان سیاهه می کنیم تا دیگر روز که دست تان دراز بود بدانیم چه دستی را باید بگیریم. آقایان! کابینه جدید به مجلس معرفی شد. ساعتِ شنیِ زمان مسئولیت تان به سرعت در حال خالی شدن است. اگر نجنبید، اگر همچنان امروز و فردا کنید، ساعتی نخواهد ماند برای تحقق آنچه گفتید. آن وقت آنچه مردم می گویند در حق تان رواست. حتما قضاوت بازنشستگان را در باره خود می دانید. نمی دانید هم می توانید بپرسید و بخوانید که در آینه دل و زبان پیشکسوتان چه تصویری از خود رقم زده اید. بپرسید حتما......

ب / شماره 5371 / دوشنبه 22 مرداد 1403 / صفحه 3

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14030522.pdf

Powered By
  BLOGFA.COM