وی گفت و وی افزود که خبر نیست تا خبرنگار به تحریر آن افتخار کند. این که این گفت و افزود، چه ارزش افزوده ای ایجاد می کند مهم است. خبرنگار امروز، شب و روز را به هم می دوزد تا برای جامعه لباسی از موفقیت بدوزد که اگر دیگری چیز دیگری گفت و چیز دیگری افزود، قیچی نشود به لباس مردم. خبرنگار، در هندسه آگاهی افزونی است که خبر می نویسد. اگر به روشنایی نیانجامد، اسراف کلمات است و هدر دادن کاغذ و مرکب. تازه خبرهایی چنین می تواند مرکبِ راهوار رندان هم بشود برای بالاتر پریدن. کم نبودند کسانی که از رسانه و افکار عمومی، نردبان ساخته اند و خود را به بام رسانده و تا شام، دردی را دوا نکرده و کوری را شفا نداده اند. فکر می کنم باید شورید بر خبرنویسی ای که باز هم بخواهد به وی گفت و وی افزود، کاغذ حرام کند. باید لایه های زیرین را بیرون کشید و روی میز گذاشت تا همه بدانند پشت آن گفت و افزود، چه بوده است و روی آن، به روی چه کسی لبخند می زند. الان در شتابی که فضای مجازی دارد، هنوز وی نگفته است که دیگری برآن می افزاید. خبرنگار باید قلم و کاغذ و دوربین خود را بردارد و زمین خبر را شخم بزند تا محصولی در خور مردم پیدا کند. درد ها شان را که سیاهه ای بلند دارد بردارد و با پیگیری مجدانه برای کوتاه تر شدن آن بکوشد. چشم بسته گذاشتن و گذشتن از امروز ما را به فردای سلامت نمی رساندذ. باید همان اکنون درمانگرانه کار کنیم تا فردا از آمار بیماری و بیماران کاسته شود. باید به جای شمار کردن تخت ها و بیمارستان ها همه را به این سمت توجه دهیم که جامعه سالم به جای زیاد کردن تخت بیمارستان، باید به سلامتی برسد که تخت های موجود هم چنان بی مشتری بماند که از آن در مسافرخانه ها استفاده کنند. بله در نگاه رسانه جامعه ای سلامت است که سرانه بیمار کمتری داشته باشد نه این که سرانه مقابله با بیماری زیاد باشد. خبرنگار امروز، مرزبانی است دقیق که از مرز و ورود بی حساب و کتاب اتباع، حساب بکشد و تا مرکز کشور هرجا بر خلاف کتاب مغلطه ای رقم خود، با نگاهی اصلاحی، آن را چاره کند. رسانه امروز فقط رسانای خبر نیست که تولید کننده معرفت در همه حوزه های سیاسی- اقتصادی- اجتماعی- فرهنگی و.... نیز هست. برای توسعه در همه ساحت ها و پیشرفت در همه عرصه ها می کوشد. تلاش می کند تا حال مردم بهتر از دیروز باشد. برای بهتر شدن حال فردا هم هدف گزاری می کند. بله، وی گفت و وی افزود اگر ارزش افزوده ای برای آحاد مردم ایجاد نکند، به مفت هم نمی ارزد. برای کاری چنین کسی نباید توقع صدرنشینی و قدر بینی داشته باشد. خبرنگار باید با حراست از هویت ملی و انقلابی ملت، نقش خود را درست ایفا کند تا هم قدر بیند و هم بر صدر نشیند. جز این باشد قدر نخواهد دید. از صدر هم به زمین خواهد افتاد. همین!

ب / شماره 5368 / چهارشنبه 17 مرداد 1403 / صفحه 3

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14030517.pdf

Powered By
  BLOGFA.COM