دستِ نحس و نجسِ صهیونیست‌ها را باید قطع کرد. در این تردیدی نیست. ضربه‌ای که زدند را هم به شدیدترین وجه باید پاسخ گفت. به این هم جز با یقین نمی‌شود نگریست اما... این "اما" دارد بدجوری اذیت می‌کند آدم را. بعد از خبر شهادت اسماعیل هنیه، که چند پلاسکو در جانمان فرو ریخت، این اما مثل علامت سوال در ذهن می‌چرخد که چرا چنین شد؟ چه کسانی خبر داشتند که هنیه در کدام نقطه و ساختمان است که چنین دقیق او را بزنند؟ درجه حفاظت از او چه بود که چنین امری ممکن شد؟ در این که باید صهیونیست‌ها را تنبیه کرد و دست برید همه همراهیم اما منطق مبارزه و مقابله با دشمنی چنین گستاخ، شناسایی سرپنجه‌های او در درون کشور است. به دیگر عبارت، اول دشمن نزدیک را باید دفع شر کرد. باید دستِ دراز دشمن را که شاید آشنا هم باشد، قطع کرد بعد دست را با قدرت دراز کرد برای یقه‌گیری و بر زمین زدن دشمنِ دور در خانه خودش. تا دیوار خانه خودمان موش داشته باشد و این موش هم گوش‌کشان کلمات را رصد کنند و به گوش ارباب برسانند، تا زمانی که تروریست‌های صهیونیزم، اجاره‌ای و با شناسنامه خود ما باشند، صد بار هم که سرزمین جعلی و غصبی را شخم بزنیم، کار چاره نمی‌شود. باید دیوار‌ها را چنان مستحکم و منفذزدایی کنیم که هیچ موشی نتواند در آن گوش بکشد چه رسد که دست‌های دراز و اجاره‌ای به درون خانه برسد. باید نهاد‌های امنیتی به فوریت ماجرا را دقیق شکافی کنند. شکاف‌های ایجاد شده در دیوار امنیتی را پیدا و ترمیم نمایند. با اولویت رصد و برخورد قاطع با نفوذی‌ها، حق مقابله به مثل برای ما محفوظ خواهد بود. بگذارید از زبان مولوی بگوییم که پیشتر‌ها در کتب اخلاقی می‌خواندیم.

...ما در این انبار گندم می‌کنیم / گندم جمع آمده، گم می‌کنیم

می‌نیندیشیم آخر ما بهوش / کین خلل در گندمست از مکر موش

...اول ای جان دفعِ شرِّ موش کن / بعد از آن در جمع گندم کوش کن

حالا آن را باید با نگاه امنیتی بخوانیم. چه تا دفع شر موش‌های نفوذی نکنیم. تا وقتی منفذ‌های دیوار امنیت را مستحکم سازی نکنیم. تا وقتی دشمن بتواند از میان ما یارگیری کند، خانه صهیونیسم را هم که بر سرشان خراب کنیم باز چاره کار نخواهد شد.

جمهوری اسلامی / شماره 12871 / پنجشنبه 11 مرداد 1403 / صفحه 3

https://jepress.ir/?newsid=334583

https://jepress.ir/archive/pdf/1403/05/11/3.pdf

Powered By
  BLOGFA.COM