انقلابی، از انقلاب سنگر نمی سازد، به جان سنگرِ انقلاب می شود. انقلابی، به قرائتی که شهدا داشتند، جان را چراغ می کرد تا همه به فهم درست از انقلاب برسند. نگاه سفره ای و نردبانی به آن نداشت مگر این که برای مردم، برای همه مردم باشد. با این نگاه بود و است که انقلاب برای ما کلمه مقدس می شود. چون با هدف مقدس، اتفاق افتاد. جبهه انقلاب هم برای نسل ما، امتدادی به پهنه ایران داشت و دارد و فراوانی آن هم به اندازه همه مردمی است که به آرمان های انقلاب، باور دارند. فرو کاستن آن به یک جریان، ظلم به این مفاهیم بلند است. تنازل بی حسابِ انقلابی است که به حساب خون شهیدان،صعودی نوشته شده است. یا ندانسته چنین خاصه خرجی می کنند که خدا دانایشان کند. یا دانسته و خود خواسته چنین می کنند که خدا به خودشان واگذارشان فرماید و انقلاب را از دست شان نجات دهد. انقلابی، نگاه وسیع دارد، حق طلب است، رانت ستیز است، فساد را هرجا و نزد هرکس ببیند، برآن می شورد. استانداردهایش نسبت به آدم ها و جریان ها گوناگون نمی شود. بیشتر مردم ما چنین اند. انقلابی اند به معنای واقعی اما از آن کلید نمی سازند برای این که درها را – بی حساب- به روی خود باز کننند. دل شان، دیده شان، دست شان، چنان پاک است که ذره ای غبار هم بر آن بنشیند به چشم می آید. به تکاپو می افتند برای شستن و طهارت دادن آن. من میان مدعیان انقلابی گری چنین خصلتی نمی بینم. به شعار صدای شان تا آسمان می رسد به عمل اما زمین شان پر از شوره زار است. جز برای خود حقی قائل نیستند. بی آن که-جز در ظاهر- نسبتی با انقلاب و فرهنگ آن داشته باشند، به میراث خواری می پردازند. انقلابیون واقعی اما به عمل میراث داری می کنند چه این میراث، ذخیره راهبردی همه نسل ها در همه عصر هاست. انقلابی ها به جغرافیای ایران و هویت ملی، نگاهی در تراز انقلاب دارند چه این ظرف کرامند ایران است که مظروف فرهنگ انقلاب را در خویش بارور می کند. بدون نگاه ملی نمی شود انقلابی بود و انقلاب را حفظ کرد. انقلاب هم پیشران توسعه ایران است. پس ملی اندیش هم نمی تواند بهِ فرهنگِ سازنده انقلاب، بی اعتنا باشد. این دو در کنار هم امید امروز و آرزوهای رفیع فردا را رقم می زنند. از این رهگذار است که می شود به افق های روشن آینده رسید.

ب / شماره 5354 / یکشنبه 24 تیر 1403 / صفحه 4

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14030424.pdf

Powered By
  BLOGFA.COM