این روزها بیشتر به صدای جیبت گوش میدن تا صدای قلبت...! این شده است، تراز دوستی های امروز. شخصیت افراد را با حساب بانکی اش می سنجند نه اخلاق انسانی اش. معلوم است که نتیجه تعاملی که با این عیار شکل گرفته است چه خواهد بود؟! قدیم اما اخلاق حرمت ذاشت، خویشاوندی سنگی بود که در هر ترازو می گذاشتی، از کفه دیگرش یک دنیا اعتبار برمی داشتی. خالا اما گاه خویشاوندان هم به اعتبار حساب بانکی، رفتار های خود را تنظیم می کنند. به جایگاه اجتماعی و قدرتی که فرد دارد. بداخلاق باش، حتی بددهان هم باش اما از قدرت و ثروت بهره داشته باش. برخی برده وار و حتی بره وار دنبالت می گردند اما در نبود این دو، تو را اصلا نمی بینند که بخواهند واکنشی نشان دهند. یادم هست بنده خدایی می گفت، روزگار نداری، دید را نادیده می گرفتند و قدم تند می کردند تا به آنان نرسم. مبادا تو رودربایستی بخواهند بفرمایی بزنند به خانه شان. او می گفت، روزگار گذشت و به نان و نوا و البته نامی آوازه مند رسیدم، همان ها قدم تند می کردند که به من برسند و تا کمر خم شوند برای اردات. تلخ است این رفتاری که برخی در پیش می گیرند تا پس نیفتند. باد در آبروی افراد می اندازند و صد گناه نکرده را به نام او می نویسند اگر فقیر باشند. صد پرده می شوند برای پوشاندن بدی های فرد دارا. واقععیت همان است که بنده خدایی نوشته بود؛ "دردنیای امروز فقر آتشی است که خوبی هارا می سوزاند وثروت پرده ایست که بدی هارا می پوشاند. چه بی انصافندآنانکه یکی را می پوشانند به احترام داشته هایش ودیگری را می سوزانند به جرم نداشته هایش...!" بکوشیم از این قبیل نباشیم. از آنانی باشیم که همه چیز را به تراز قبله نظم می دهند و بندگی خدا را معیار می گیرند. کسانی که برای رقم زدن روزهای خوب برای دیگران چنان می کوشند که خود هم از آن بهره وافی می برند. در تعالی انسانی و شرافت اخلاقی اند نه مثل کسانی که همیشه- خودخواهانه- به فکر آمدن یک روز خوب هستند و برای ایجاد آن تلاش نمی کنند. گاه حتی تلاش دیگران را هم ناکام می گذارند انگار کامروایی خود را در ناکامی دیگران می پندارند.....

ب / شماره 5352 / پنجشنبه 21 تیر 1403 / صفحه 4

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14030421.pdf

Powered By
  BLOGFA.COM