ما به خود انتقادی نیاز داریم. ما اهل منبر و گفتن و نوشتن باید اول خود را وعظ کنیم. حساب خود را تسویه کنیم تا بتوانیم در جایگاه خود موثر باشیم. ذات نایافته از هستی بخش، را توان هستی بخشی نیست. قلم باید مطهر باشد تا کلامت اش پاکیزه شود و بر جان بنشیند. صریح عرض می کنم؛ اگر حرف ما بر مردم موثر نیفتاد، اگر شنیده ها ناشنیده انگاشته شد، دیگران را به دیده تکفیر ننگریم. در مسلمانی خویش تامل کنیم. با خود انتقادی، عیب خویش بیابیم و علاج کنیم. وقتی برخی از ماها، در همین روزهای تبلیغات انتخاباتی، زبان و قلم به تخریب داشتیم، مردم نوشته ما را نخواهند خواند. وعظ ما را نخواهند پذیرفت. چطور می خواهیم مردم را از حرام گویی و حرام رفتاری و تهمت و غیبت و دروغ، پرهیز دهیم حال آنکه در روز های پیشین رکورد همین گناهان را به قلم و زبان خویش جا به جا کرده ایم؟ مردم که به این زودی فراموش نمی کنند هرچند ما خود را به فراموشی بزنیم. این که خیرخواهان ما اهل تبلیغ را از میدان داری در وادی تخریب برحذر می داشتند برای این بود که بتوانیم در ایفای نقش تبلیغی- دینی خود موفق باشیم. ما اما بسیارمان ناشنیده گرفتیم انذار ها را و گفتیم آنچه نباید را. به ویژه در روستاها که از قضا پای کار ترین مخاطبان ما هستند، برای برکشیدن این و فروکوفتن آن هر کاری کردیم. حالا که نتیجه عکس شده است با عکس العمل نگاه پرسشگرشان چه خواهیم کرد؟ کاش تجربه شود برای ما که خود را فقط وقف تبلیغ امام حسین(ع) کنیم نه دیگران. در نقش آفرینی های سیاسی- اجتماعی به قاعده انصاف و عدل رفتار کنیم. زبان به تبلیغ هرکه می خواهیم بگشائیم اما از تخریب و ناجوانمردی در حق دیگری پرهیز کنیم. وقتی مردم ما را به عدالت در گفتار و رفتار باور کنند نوشته و گفته ما را ارج خواهند نهاد. آن وقت عاشقان حسین(ع) هم از ما خواهند پذیرفت. فکر می کنم با اصلاح بدگفته ها، می توانیم قدم اول را برداریم. به مردم درستش را بگوئیم. تلاش کنیم نابایسته هایی که خود کاشته ایم در ذهن مردم، به شایستگی، برطرف کنیم. ویرانه ای که ساخته ایم آباد کنیم. این جوری می شود طرف حق ایستاد والا اصرار بر راهی که می دانیم خطاست، راه به اصلاحی نخواهد برد که به تکثیر فساد هم منتج خواهد شد. ضرر این رفتار نادرست هم اول به خود ما بازخواهد گشت. اگر به امروز و به ویژه فردای قیامت فکر می کنیم، نارواهایی که گفته و نوشته ایم را اصلاح کنیم. نکنیم می شویم مصداق خسرالدنیا والاخره که باید هزار فرسنگ از آن گریخت.....

ب / شماره 5349 / دوشنبه 18 تیر 1403 / صفحه 3

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14030418.pdf

Powered By
  BLOGFA.COM