بازنشستگانیم. سر سفره ای می نشینیم که خود به سالیان هزینه اش را پرداخته ایم. به دست آهن تفته خمیر کرده ایم تا دست به سینه پیش کسی به تمنا نایستیم. حالا اما اختیار سفره ما با دولتیان افتاده است که هر سال به نوعی، قیچی برآن می کشند و کوچکترش می کنند. با این همه طلبکارانه هم نگاه می کنند برخی ها. انگار توقع دارند مایی که دست مان بوی آهن تفته می دهد، با موی سفید بر انحنای کمر غلبه کنیم و در حضورشان دست به سینه بایستیم! نه، از این خبرها نیست. ما از اول راه خود را جوری انتخاب کرده ایم که جز برای خدا قامت دوتا نکنیم. حالا هم با زبان بی لکنت حرف مان را می زنیم و حق مان را می طلبیم. می گوئیم چرا حقوق ها، وفق قانون، مطابق تورم نیست؟ می گوئیم چرا در همان وعده پر حرف و حدیث متناسب سازی، هنوز اتفاقی نیفتاده است؟ چطور کشوری و لشکری را علی الحسابی به حساب واریز شد اما بازنشستگان کارگری در سازمان تامین اجتماعی را به انتظار گذاشته اید؟ حق را باید بدهید، تکلیف قانونی و شرعی شماست. هم برای لشکری و کشوری باید کامل پرداخت کنید و هم برای تامین اجتماعی. "تکریم بازنشستگان" که در تقویم پیشانی نوشت روز 12 تیر کرده اید جز به اعطای حق شان، محقق نمی شود. بازنشستگانیم، سر سفره خود می نشینیم. دولت های مختلف هم کم سر این سفره ننشسته اند. گاه چنان پت و پهن که جا برای صاحبان سفره تنگ شده است. با این همه برخی دولت ها با اجرای متناسب سازی، تکریم بازنشستگان را عملی معنا کرده اند و برخی به رغم تکلیفِ قانون به حرف برگزار کرده اند. در همین چند سال اخیر، بازنشستگان عموما از تورم بسیار جاماندند و سایر سطوح بگیران هم از در مجموع حدود 25 درصد به نسبت ضریب زمان بیمه پردازی عقب افتادند. قرار بر جبران تا 90 درصد است اما ماه چهارم سال به نیمه می رسد اما برای بازنشستگان کارگری جز خبر هایی که به امروز و فردا حواله می دهند، "خبری" نیست! باز هم انتظار سهم ماست. باز هم باید به فردا چشم داشته باشیم.....

ب / شماره 5345 / چهارشنبه 13 تیر 1403 / صفحه 3

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14030413.pdf

Powered By
  BLOGFA.COM