دیروز به حساب تقویم، روز مبارزه با سلاح های شیمیایی و میکروبی بود. یک روزِ خاص که با پیشنهاد مردم سردشت در انجمنی با نام «انجمن دفاع از قربانیان شیمیایی سردشت» به این عنوان نامبردار گشت. دلیلِ و فلسفه نام گزاری هم یک رویدادِ تلخ و حیرت انگیز بود. یک رویداد که نماد تام و تمام جنایت جنگی است؛ هواپیماهای بمب‌افکن عراقی با بمب‌های شیمیایی در هفتم و هشتم تیر ۱۳۶۶ به مناطق پر ازدحام و متراکم جمعیتی شهر سردشت حمله کردند و زن و کودک و مردم بی‌گناه آن شهر و اطراف آن را آماج گازهای کشنده و دهشتناک شیمیایی قراردادند. آن روز باز هم صدایی که باید از جهان برنخاست انگار نمی خواستند طرف مظلوم بایستند. انگار در این مولفه جهانی هم باز دچار استانداردهای دو گانه ایم. انگار در معادلات انسانی هم ما را بیگانه می شمارند. طبق اصول پذیرفته شده و مصرح قانونی این یک جنایت جنگی است اما با این همه، مجامع جهانی اقدام قابل توجهی انجام ندادند. کشورهای اروپایی و آمریکایی که با فروش سلاح به صدام بانی این فاجعه بوده‌اند سعی کردند این اتفاق را نادیده بگیرند و حتی در صدد انکار آن برآمدند. حمله به سردشت اما تنها جنایت شیمیایی عراق نبود. به گواه اسناد، تعداد حملات شیمیایی رژیم بعثی عراق به ایران ۵۷۲ مرتبه بود که از این تعداد ۱۶۵ بار توسط توپخانه، ۷۹ بار توسط خمپاره، ۱۴ بار توسط هلی کوپتر و ۳ واحد توسط کاتیوشا شلیک شد. آمار مصدومین سلاح‌های شیمیایی در ایران ۱۰۰ نفر مصدوم و ۱۰ هزار نفر شهید است. اما فقط ایرانیان قربانی خوی ددمنشی صدام و ارتش وحشی اش نبودند که بر اساس اطلاعات و آماری که از دوران جنگ تحمیلی موجود است، خود عراقی‌هایی هم قربانی سلاح‌های شیمایی رژیم بعثی شدند و حدود هشت هزار نفر شهید و ۳۰ هزار مصدوم از زخم کاری صدام بر دل و پیکر دارند. آن روز ها صدای ایران به اعتراض بلند بود هم برای مردم خود ما و هم مردم مظلوم عراق که در این جنایت گرفتار آمدند. در پی همین اعتراض ایران به این حملات، دو بیانیه در ۱۳ مارس ۱۹۸۴ و ۲۱ مارس ۱۹۸۶ از سوی سازمان ملل صادرشد که عراق را به دلیل آن حملات شیمیایی محکوم کرد، اما رژیم عراق به آن محکومیت‌ها پایبند نبود و به حملات شیمیایی ادامه داد. بله، 8 تیر 1366 تنها روز جنایت صدامیان نبود اما نماد و نشان این صبعیت بعثی شد. تا تاریخ گواه باشد که با ملت بزرگ ما چه کردند. اما از آنجا که" وقتی خون پروانه، شمع را چندان امان نداد که شب را سحر کند"، خون پاک ملت مظلوم ایران و عراق هم ظالم را امان نداد که به فردا ها برسد. خدا انتقام گرفت ولو به دست ظالمی دیگر....خدا انتقام می گیرد ولو به دست بخت النصر... این سنت خدا امروز هم هست.

ب / شماره 5341 / شنبه 9 تیر 1403 / صفحه 3

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14030409.pdf

+ نوشته شده در  شنبه نهم تیر ۱۴۰۳ساعت 10:27  توسط غلامرضا بنی اسدی  |