الله اکبر از نگاه کرامتمندانه مولا علی به مردم.‌ الله‌اکبر که بزرگی مسئولان و حاکمان را هم در بزرگی مردم تحریر می‌کند. ‌الله‌اکبر که حاکمان را به عیب پوشی از مردم می‌خواند. ‌الله‌اکبر از این همه کرامت که در نگاه و کلام علی(ع) موج می‌زند؛ "...و باید که دورترین افراد رعیت از تو و دشمن‌ترین آنان در نزد تو، کسی باشد که بیش از دیگران عیب جوی مردم است. زیرا در مردم عیب‌هایی است و والی از هر کس دیگر به پوشیدن آن‌ها سزاوارتر است." اما برخی از افراد، آدم به کارمی گیرند تا نامه دربسته‌ای از حریف بیابند. قلم در دست به کار پرونده سازی برای این و آنند. انگار نمی‌خواهند باور کنند آن فرد که با بگم، بگم، به میدان آمد امروزش کجاست؟ انگار نمی‌خواهند باور کنند که آن موج چنان برخاست که هنوز بعداز جا به جایی چند دولت، هنوز قهر و کینه و حتی نفرت را برجای دارد. امام، علیه‌السلام، به مالک تاکید می‌کنند "از عیب‌های مردم آنچه از نظرت پنهان است، مخواه که آشکار شود، زیرا آنچه بر عهده توست، پاکیزه ساختن چیزهایی است که بر تو آشکار است و خداست که بر آنچه از نظرت پوشیده است، داوری کند." یعنی تو نسبت به تخلفات آشکار مسئولیت‌داری نه آنچه پوشیده روی می‌دهد. ذره بین در چشم نباید داشت. حریم خصوصی دیگران را نباید برآشفت از قضا تکلیف این است که امام می‌فرمایند "تا توانی عیب‌های دیگران را بپوشان، تا خدا عیب‌های تو را که خواهی از رعیت مستور بماند، بپوشاند." و الا اگر چشم شویم در زندگی دیگران، آنان هم چشم خواهند شد در زندگی ما و از این چشم در چشم شدن هم جز شر برنخواهد خاست. فراست حکمرانی در مهارت ندیدن است جز به وقت آن. مهارت نشنیدن است جز در زمان آن لذا در ادامه این "فرمان نامه" می‌خوانیم "و از مردم گره هر کینه‌ای را بگشای و از دل بیرون کن و رشته هر عداوت را بگسل و خود را از آنچه از تو پوشیده داشته‌اند، به تغافل زن و گفته سخن چین را تصدیق مکن. زیرا سخن چین، خیانتکار است، هر چند، خود را چون نیک خواهان بنمایاند." این فرمان صریح و راهنمایی شفاف امام حکیم و خبیر ماست اما تجربه مدیریت برخی‌ها آدم را به فریاد می‌آورد. دریغا که ما راه را بر عکس می‌رویم. برعکس می‌روند کسانی که ادعای رفتار علوی دارند. برعکس می‌روند کسانی که شوق خدمت آنان را برای تصاحب قدرت به ولع انداخته است. رصد گفته‌هاشان در این ایام منتهی به انتخابات، همین فاش گویی و حتی غیرواقع‌گویی را چنان حق خود می‌شمارند که زبان به هر باطلی باز می‌کنند. باطل‌تر از تخریب و توهین و تهمت هم مگر می‌توان یافت که برخی از این کنشگران سیاسی بدان دست نیازیده و زبان نیالوده باشند؟ خدا کند با اصلاح رفتار از نیمه راه این مسیر باطل برگردیم. به منطق علوی رفتارمان را قاعده‌مند کنیم تا به فردایی علوی و روشن‌تر برسیم. ان‌شاالله.

جمهوری اسلامی / شماره 12842 / دوشنبه 4 تیر 1403 / صفحه 3 / خبر

https://jepress.ir/?newsid=332025

https://jepress.ir/archive/pdf/1403/04/04/3.pdf

Powered By
  BLOGFA.COM