سه خصلت است كه در هر كس باشد (آثارش) به خود او بر مى گردد: ظلم كردن، فريب دادن و پیمان شکنی. این کلام ملهم از وحی رسول اعظم الهی است. تامل در آن می تواند انسان را به اصلاح رفتار برنگیزاند. سه گانه ای که در ادبیات امروز سیاسی می توان جلوه های تام و تمام "حقوق بشر" نامید. و راستی چه حقی بالاتر از عدالت، صداقت و وفای به عهد؟ اگر ما خود را مخاطب این تعلیم و تربیت نبوت بدانیم، در زندگی فردی و جمعی و حرفه ای خود از آن پرهیز خواهیم کرد. چنین که شود، این تقوا که تحقق یابد، ستم و خدعه و ناعهدی از میان برخواهد خواست تا دادگری و یکرویی و هم عهدی جای آن را بگیرد. به هر حال ما هر کدام مان در جامعه داری مسئولیتی هستیم. مسئولان کلان و کارگزاران حکومت هم در میان خود ما هستند. التزام همگانی به زیستِ حدیثی، می تواند جامعه را از نو بسازد. نه بسان اختراع هزار باره چرخ بلکه این نوسازی، امتداد گام های رفته در صراط مستقیم را تا مقصد می رساند. حالا که در ایام انتخابات هستیم و نامزد های ریاست جمهوری، چشم در چشم مردم به سخن لب می گشایند، فرصت مناسبی است تا دوباره این حدیث همواره نو و نوساز را بخوانیم که رسول خدا می فرمایند:" ثَلاثٌ مَن كُنَّ فيهِ فَهِىَ راجِعَةٌ عَلى صاحِبِها: اَلبَغْىُ وَ الْمَكْـرُ وَ النَّـكْثُ" بله، به مثل بومرنگ به خود ما برمی گردد آثار این سه خصلت. واقعیت سرشار از حقیقت که همه باید بدان توجه داشته باشیم همان ضرب المثل قدیمی است؛" هرچه کنی به خود کنی، گر همه نیک و بد کنی" تجربه زیست سیاسی- اجتماعی ما هم تایید می کند که هرکس خود اولین بهره بردارِ بذری است که کاشته است. هرکس به ظلم دست گشود، دست خودش بسته شد. هرکه به فریب خلق زبان گشود، به انتقام دست الهی گرفتار آمد. هرکه پیمان خود را با مردم شکست، صدای این شکستن را از بنیان های زندگی و قدرتِ خود شنید. پس هشدار به ما و هوشیار باشند ارباب سیاست که در تحقق آنچه رسول خدا فرموده است تردیدی نیست. تردید ها را از ذهن خود پاک کنیم و با پرهیز از نابایسته ها، خود را به شایستگی ها تجهیز کنیم که خدمت به این مردم بزرگ، کارگزار شایسته می خواهد.

ب / شماره 5337 / یکشنبه 3 تیر 1403 / صفحه 3

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/140300403.pdf

Powered By
  BLOGFA.COM