زندگي بدون دشواري، بدون اضطراب و بدون شرمندگي، حق هر انسان است. اما بهره ما از اين حقِ مسلم چقدر است؟ از کسي نمي‌پرسم که پاسخ اين علامت سؤال را همه در زندگي خودمان مي‌بينيم. به ويژه بازنشستگان که دست شان از زمين و زمان کوتاه است. اما بدانيم و بدانند کساني که ناديده مي‌گيرند که اينان را در آستان دعا، دستي بلند است که به دامن کبريايي حضرت خداي دادگر مي‌رسد. آن حضرت هم بر حقِ بندگان که عيال خويش مي‌داندشان، به شدت غيور است. اين سخن را با همه مسئولان امروز و فردا مي‌گويم چون باز هم در خبرها آمده بود که "جمعي از بازنشستگان تأمين اجتماعي از نامشخص بودنِ اجراي متناسب‌سازي حقوق بازنشستگان تأمين اجتماعي ابراز نگراني کردند و گفتند: برنامه هفتم توسعه منابع متناسب‌‍سازي حقوق را از يک درصد افزايش ارزش افزوده تعيين کرده است که ظلم است اگر اين منابع براي بازنشستگان کشوري و لشکري استفاده شود و بازنشستگان تأمين اجتماعي از آن بهره‌اي نبرند." که چنين هم هست. هرچند آن هم عملياتي نشده است. نوزادِ وعده متناسب سازي، اگر طفل بود الان چهاردست و پايي راه مي‌رفت اما در ساحتِ عمل هنوز از آن وعده جز حرف، خرمني پر نشده است. از حرف هم نمي‌توان نان پخت و در سفره گذاشت. سفره خالي هم که پُشت را خالي و دل را پُر مي‌کند. مستمري بگيران مي‌گويند: کساني که فرمولِ متناسب‌سازي را نوشته‎اند، بازنشستگان تأمين اجتماعي را در نظر نگرفتند چرا که فرمول نوشته شده به کارِ ما نمي‌آيد. رسيدنِ حقوق بازنشستگان به 90 درصد شاغلان متناظر نه تنها سودي براي ما ندارد که به ضرر بازنشستگان ساير سطوح نيز هست و حقوق آن‌ها را کاهش مي‌دهد. براي اصلاح و ترميم حقوق بازنشستگان تامين اجتماعي بايد همان ضريب زمان بازنشستگي به صورت صد درصد اعمال شود. بازنشستگان لشکري و کشوري -تاحدودي- از امکانات دوران اشتغال بهره مي‌برند. امکانات سازمان‌ها و نهاد‌ها به آنان هم تعلق مي‌گيرد. حتي در مناسبت‌ها هم‌ گاه شاهدِ پرداخت‌هايي به آنان هستيم اما در تامين اجتماعي فقط و فقط همان فيش است و ديگر هيچ چيز ديگري وجود ندارد. بازنشستگان، دردمندانه و به حق مي‌گويند، اجرايي نشدنِ ماده 96 قانون تأمين اجتماعي و عدم تعيين حقوق مطابق با افزايش هزينه‌هاي زندگي، سطح معيشت ما را کاهش داده است. اينان اميدوارند با متناسب‌سازي حقوق‌ها بتوانند بخشي از مشکلات خود را رفع کنند. اين را بايد به ياد مسئولان امروز و آناني که فردا قدرت به يد شان مي‌افتد، گفت که حواستان به اين قشر باشد. اگر ديروز نگران يخچال‌هاي خالي شان بوديد، امروز بايد براي يخچال‌هاي خاموش شان تدبير کنيد. زندگي بدون شرمساري حق همه است به ويژه کساني که جان و جواني خود را براي آباداني ميهن گذاشته‌اند. توجه داشته باشيد که شاغلانِ امروز هم فرداي خود را در آينه زندگي اينان مي‌بينند. اگر مي‌خواهيد بهتر و بيشتر کار کنند، حالِ پيشکسوتان را بيشتر بپرسيد. اينان اگر دست شان از زمين کوتاه باشد، در آسمان دستي بلند دارند....

جمهوری اسلامی / شماره 12835 / شنبه 26 خرداد 1403 / صفحه 3 / خبر

https://jepress.ir/?newsid=331440

https://jepress.ir/archive/pdf/1403/03/26/3.pdf

Powered By
  BLOGFA.COM