فضای مجازی پر شده است از بداخلاقی ها. طرفداران این برای آن تیر در کمان می کنند. هوادارن آن برای این تیغ از رو می کشند. در این تیغ و تیر گردان، آنچه هزار زخم بر می دارد اخلاق جامعه است. آنچه آسیب می بیند، روح و روان مردمی است که با هزار نگرانی باید این جنگ و جدل را تا آخر تماشا کنند. اهل خرد البته زبان به نصیحت دارند اما تا کجا شنیده خواهد آمد؟ بمانیم و ببینیم. در این میان توئیتِ استاد سید عباس صالحی، به دل می نشست؛" رعایت اصول اخلاقی در نامزدهای انتخاباتی یک فضیلت نیست، یک ضرورت است. فردی که برای رأی بیشتر به تهمت و افترا و سلب آبروی محترم اقدام کند، پس از مسئولیت جسارت افزونتر برای زیرپا گذاشتن قوانین و اصول اخلاقی خواهد یافت. اخلاق زینت نیست، جان و روح جامعه سالم است. آن را دست‌کم نگیریم." واقعا نباید دست کم گرفت این مهم را. دیدیم و گزیده شدیم توسط کسانی که برای رای بیشتر زبان به تهمت و تخریب گشودند. آثار زیان بارش را هم در افتراق ملی هنوز شاهدیم. همین ها وقتی به قدرت رسیدیند با زیر پا گذاشتن قوانین، بلایی سر نظام مدیریتی آوردند که هنوز داریم از آن می کشیم. اگر برخی افراد و هواداران شان برای خود حد و مرزی قائل نیستند، ما حرمت بگذاریم به مرز های اخلاقی و مهمترین مولفه انتخاب کسی که به او رای می دهیم همین اخلاقمداری باشد. کسانی که امروز حاضر نباشند برای چند رای بیشتر، مرز های جوانمردی و اخلاق را رد کنند، فردا که به قدرت برسند هم به خود اجازه نخواهند داد پا بر قانون بگذارند و اصول اخلاقی و حقوق مردم را نادیده انگارند. آری، اخلاق، زینت نیست، یک ضرورت راهبردی است برای مملکت داری. یک واجب فرهنگی است برای اعتلای نام ایران. یک نیازِ حیاتی است برای جامعه ای که زیستن به قاعده حیات طیبه را آرزو می کند.

ب / شماره 5329 / چهارشنبه 23 خرداد 1403 / صفحه 3

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14030323.pdf

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و سوم خرداد ۱۴۰۳ساعت 10:52  توسط غلامرضا بنی اسدی  |