حفظِ آبروی مومن، واجب است. نه فقط بر دیگران که اول خود اوست که باید حرمتِ مزار زندگی و شخصیت خود را نگه دارد. این که به ضرب المثل گفته و تعلیم کرده اند که "حرمت امام زاده با متولی آن است" یک واقعیت راهبردی است. به نوشته فرهنگ نامه آبادیس ذیل این ضرب المثل،" هرکس بزرگ ترش و همچنین نزدیکان و اطرافیانش را بزرگ بدارد و احترام کند، دیگران نیز به او و وابستگان او احترام می گذارند." هرکس به خود احترام بگذارد زمینه ساز حرمت دیدن از دیگران را هم برای خود فراهم می کند. عاقلمردمان، به حفظ حرمت خویش اولویت نخست می دهند لذا از دیگر ظرفیت ها برای ارتقای عِرض و آبروی خود بهره می گیرند. این را هم از امام رضا علیه السلام تعلیم می گیرند که،" بهترین‌ مال‌ آن‌ است‌ که‌ خرج‌ آبرو و حیثیت‌ انسان‌ شود." پس چنین می کنند بر خلاف بی خردانی که خود را خرجِ جمع کردن مال می کنند. اینان شاید به ظاهر شیک و با کلاس هم بنمایند اما به واقع تکدی گرانی هستند که با گرانقیمت ترین داشته خود بی ارزش ترین ها را می خرند. من اهالی اختلاس را از این قبیل متکدیان می دانم. آنانی که به انواع حیله ها اموال دیگران را می ربایند یا دست در بیت المال می زنند و با سفارش های نا به جا و توصیه های خطا، شیب بیت المال را به سمت خود خواسته می کشانند متکدیان مدرنی هستند که هر روز به ازای کوچکی خود به کوه کردن مال می پردازند. در این راه خسته می شوند اما نه سیر می شوند و نه به مقصدِ مفرح می رسند. باید این کلام امام رضا(ع) را برای شان خواند که،" خود را با کار مداوم‌ خسته‌ نکنید و براى‌ خود تفریح‌ و تنوع‌ قرار دهید ولى‌از کارى‌ که‌ در آن‌ اسراف‌ باشد یا شما را در اجتماع‌ سبک‌ کند پرهیز کنید." پُرکاری در مسیر ناصواب، خزانه آبرو را خالی می کند. کوشش در راه دنیا مصداق همان کارهایی است که باعث سبکی انسان می شود. ببینیم وجهه آن گروه پیش گفته را نزد مردم. بخوانیم آنان را چگونه قضاوت می کنند آن وقت ایمان ما به کلام راهبردی و هدایت گر اما چند برابر خواهد شد که مال باید خرج آبرو شود نه آبرو هزینه جمع کردن مال.....

ب / شماره 5322 / یکشنبه 13 خرداد 1403 / صفحه 4

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14030313.pdf

+ نوشته شده در  سه شنبه پانزدهم خرداد ۱۴۰۳ساعت 12:20  توسط غلامرضا بنی اسدی  |