|
میوه ها هستند که درختان را ارزشگزاری می کنند. سایه ها هم وقتی سفره مهر خود را بر سر مردمان، بازکنند، زمانی که با تولید اکسیژن به پاکی هوا کمک می نمایند، ارزش افزوده تولید می کنند. ارزش اصلی درخت اما همچنان در نگاه مردم به میوه است. حتی سرسبزیی که در نگاه ها قاب می شود و زیبایی که نگاه ها را می نوازد هم در فهرست بعدی کارکرد درخت دسته بندی می شود. آدمیان هم در این میان تشابه به درخت دارند. آنان که با تاسیس دانشگاه و تربیت دانشجویان، به جامعه جانی تازه می بخشند، ارزش ذاتی خود را عیان می کنند. از همین منظر می توان دکتر عبدالله علوی را، این نوزادِ سعادت فالِ متولد شده در روستای "نوزاد" را، در شمار ارزشمند ترین مردمان این دیار دانست. این گواهی "وی کی پدیا" است در باره بخشی از کارنامه او؛ عبدالله علوی" بنیانگذار و رئیس دانشگاه آزاد اسلامی واحد بیرجند و یکی از بانیان و طراحان تأسیس دانشکده علوم پزشکی بیرجند، دانشگاه پیامنور بیرجند، دانشکدههای فنی و علوم انسانی دانشگاه بیرجند، پژوهشکده کاربردی جنوب خراسان در بیرجند، معاون دانشگاه بیرجند بودهاست." همین یعنی درخت وجود دکتر علوی بسیار پربار بوده است. میوه های این نخل تناور نه تنها تمام نمی شوند که در تکثیر هر روزه خود کام خلق را شیرین می کنند. این درست که از رحلت این دانشمند مردمی سال ها می گذرد اما کار او در تاسیس دانشگاه و تربیت دانشمند، بسان" صدقه جاریه" است که هرگز از جریان نمی افتد. به همین دلیل باید او را در شمار مردان "نامیرا"یی دانست که جریان پرشکوه علم و دانش، مانایی او را گواهی می دهد. سیدِ دانشگستر ما در کلمه به کلمه ای که دانشجویان می آموزند و دانشمندانه می آموزند جاری است. مرگ او در شکوه لبیک به "ارجعی الی ربک" امتداد زنگدگی است. (کارنشد/ اح. حی)
+ نوشته شده در جمعه یازدهم خرداد ۱۴۰۳ساعت 13:59  توسط غلامرضا بنی اسدی
|
|