امامت ناشناسیم به‌ رغم یک دنیا ادعایی که داریم. همین ناآشنایی با امامت است که در باور و کلام ما چنان ظهور می‌یابد که با حقیقت امام، زمین تا آسمان فاصله دارد. مگر نه این که تصویر ذهنی بسیاری از ماها امام زمان(عج) را با اسب و شمشیر قاب گرفته است؟ شاید همین هم باعث دوری واقعی ما از امام شود با همه ادعایی که در عشق به امام داریم. امام را نه در گفتار برخی‌ها، بلکه در کلامِ خودِ امام باید خواند و شناخت. ثمرات امامت صالح را هم باز در حدیث معصوم باید جست. ظهوراتی که امام رضا(ع) از کارکرد امامت به دست می‌دهد این است؛ "توسّط امام است که نماز و زکات و روزه و حجّ و جهاد به کمال خود می‌رسد، و فییء و صدقات وفور می‌یابد، و حدود و احکام جاری می‌گردد، و مرزها حفظ و حراست می‌شود، امام حلال خدا را حلال، و حرام خدا را حرام می‌کند، و حدود او را جاری می‌نماید و از دین خدا دفاع نموده، با حکمت و موعظه نیکو و دلیل قاطع، مردم را به راه پروردگارش فرا می‌خواند." نمازی که توسط امام و با منطق او "اقامه " شود ازمصادیق "تنهی عن الفحشاء والمنکر" است. ذهن و ضمیر و دست و حتی دل را طهارت می‌دهد از هر چه آلودگی است. اگر نمازی چنین کارکردی نداشته باشد، کالبد بی‌روحی است که با صاحب خود، سال‌ها پیش مرده است. نمازِ زنده، زندگی بخش است. ذاتِ هستی یافته ایست که می‌تواند و باید هستی بخشی کند. اگر به جای "هستی بخشی" معرفتی، هسته‌های خودخواهی را مستحکم کند، نه نماز بلکه ادایی و خم و راست شدنی است که راه و پندارِ دیگران را هم کج می‌کند. زکات با مهندسی امامت، سفره فقر را جمع می‌کند نه این که به فزونی فقرا بیانجامد. اجرای حدود هم خودی و غریبه نمی‌شناسد. با این جناح و آن گروه تغییر محتوایی و موضعی نمی‌دهد. هرکس دست از پا خطا کند، دست و پایش را می‌بندد. در نظام امامت، نه با همجناحی‌ها و هم قبیلگی‌ها که با مردم به کرامت و رحمت رفتار می‌شود. خویشاوند باشند یا غریبه فرقی نمی‌کند "ادعُ اِلى سَبیلِ رَبِّکَ بِالحِکمَهِ وَالمَوعِظَهِ الحَسَنَهِ وَجادِلهُم بِالَّتی هِیَ اَحسَنُ؛ با حکمت و اندرز نیکو، به راه پروردگارت دعوت نما! و با آنها به روشی که نیکوتر است، استدلال و مناظره کن!" راهِ خدا فرموده مواجهه با مردم است. امامت درِ باغ سبز نشان نمی‌دهد بلکه فضا را چنان مدیریت می‌کند که باغ سبز به روی همه باز باشد. امامت، عقل مردم را به رسمیت می‌شناسد چنان که در جوابِ ابن سکیت که می‌پرسد "امروزه حجت بر مردم چیست؟" امام رضا علیه‌السلام، می‌فرمایند: "همان‌ عقل‌ است‌ که‌ به‌ وسیله‌ آن‌ شناخته‌ مى‌شود آن‌ که‌ راستگو است‌ از طرف‌ خدا و از او باور مى‌کند، و آن‌ که‌ دروغگو است‌ و او را دروغ‌ مى‌شمارد." امامت، مردم را به حجیت عقل و جایگاه "پیامبرِ درونی" توجه می‌دهد تا همیشه به سوی رستگاری قدم بردارند. تصویر واقعی و نقش بی‌بدیل امامت را باید در کلام امام جست نه جای دیگر....

جمهوری اسلامی / شماره 12813 / پنجشنبه 27 اردیبهشت 1403 / صفحه 3 / خبر

https://jepress.ir/?newsid=329558

https://jepress.ir/archive/pdf/1403/02/27/3.pdf

+ نوشته شده در  جمعه بیست و هشتم اردیبهشت ۱۴۰۳ساعت 12:15  توسط غلامرضا بنی اسدی  |