.... عدالت یک مفهوم حقیقی است. تنها کسانی می توانند به عدالت تمام ساحتی پایبند باشند که در توحید به یقین رسیده باشند. ایمان شان رفتارها را نظام سازی کند و الا اگر دور باکسانی باشد که به دنبال به استضعاف کشاندن مردم و تقویت خویش اند، نه تنها عدالت محقق نمی شود که ظلم فراگیر خواهد شد و باطل لباس حق به تن خواهد کرد. حاکمان به ستم حکم خواهند راند و نظام جامعه را فرو خواهند پاشید. امام رضا(ع)، ظلم سلطان را وهن حکومت معرفی می‌کند و می‌فرماید:" اگر می‌خواهید حکومت سست نشده و فرونپاشد لازمه‌اش این است ظلم را از جامعه، دور و عدالت را محقق کنید." این مضمون را در کلام ِ مشهورِ منتسب به معصوم هم می خوانیم که" الملک یبقی مع الکفر و لا یبقی مع الظلم." این را بشر هم به کرات تجربه کرده است. ظالم می شکند حتی اگر به ظاهر مومن باشد. کافر اما به مدد عدالت اجتماعی می ماند. این که گفتم "به ظاهر" چون ظالم را در مراتب یقینی ایمان نمی توان یافت. کسی که به توحید باور دارد نمی تواند به عدالت التزام نداشته باشد. البته امام رضا(ع) فقط نگاه به راس هرم ندارد و قاعده را هم رصد و می‌فرمایند:" اگر حدود و احکام الهی در جامعه رعایت نشود و مردم هم به آن بی‌توجه باشند، محرومیت‌ها سراغ آن‌ها خواهد آمد و این جامعه از نعمت‌ها برخوردار نخواهد شد." به واقع، اگر جامعه بخواهد به عدالت حداکثری برسد، باید مراقبت اجتماعی و توجه به حال همدیگر در حداعلا وجود داشته باشد در غیر این‌صورت با از بین رفتن محبت‌ها، جامعه در زمینه عدالت اجتماعی با مشکل روبه‌رو خواهد شد. وضعیتی چنین هم نیازمند منطق حاکمیتی امامت است. همان که در روایتی از امام رضا(ع) می خوانیم :" توسّط امام است که نماز و زکات و روزه و حجّ و جهاد به کمال خود می رسد، و فی ء و صدقات وفور می یابد، و حدود و احکام جاری می گردد، و مرزها حفظ و حراست می شود، امام حلال خدا را حلال، و حرام خدا را حرام می کند، و حدود او را جاری می نماید و از دین خدا دفاع نموده، با حکمت و موعظۀ نیکو و دلیل قاطع، مردم را به راه پروردگارش فرا می خواند." استمرار منطق امامت است که در عصر غیبت، به اقامه عدل و توسعه عدالت می انجامد. در فضایی چنین استعداد ها رشد می کنند و استضعاف از میان می رود و مردم در رسیدن به حق خود راه را هموار می بینند. حق هم پیش از آن که گرفتنی باشد، دادنی است. اگر به ستم ندادند به آن وقت باید برای به دست آوردنش برخاست.....

ب / شماره 5309 / پنجشنبه 27 اردیبهشت 1403 / صفحه 3

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14030227.pdf

+ نوشته شده در  جمعه بیست و هشتم اردیبهشت ۱۴۰۳ساعت 11:57  توسط غلامرضا بنی اسدی  |