یکی از مهمترین نیاز های فردی و اولویت های اجتماعی،" حُسنِ ظن" است. این احتیاج مثل نیاز جسم به جان می باشد. بی روح، جانی نیست و بی "خوش پنداری" جامعه نمی تواند حال، خوش به سوی پیشرفت، قامت راست کند. تجربه می گوید، وقتی اکثریت مردمان، نگاه شان به خوبی است و برای بهتر شدن روزگار تلاش می کنند، دل را به بدگمانی اجاره دادن، به قیمت از دست رفتن آن تمام خواهد شد. ما فردی از فراوان افراد جامعه هستیم باید رفتارها مان به هماهنگی با هم برسد تا شاهد سامان یابی جامعه باشیم. این را در کلامِ معیار مولا امام علی، علیه السلام، چنین می خوانیم که:" إِذَا اسْتَوْلَى الصَّلَاحُ عَلَى الزَّمَانِ وَ أَهْلِهِ ثُمَّ أَسَاءَ رَجُلٌ الظَّنَّ بِرَجُلٍ لَمْ تَظْهَرْ مِنْهُ حَوْبَهٌ فَقَدْ ظَلَمَ وَ إِذَا اسْتَوْلَى الْفَسَادُ عَلَى الزَّمَانِ وَ أَهْلِهِ فَأَحْسَنَ رَجُلٌ الظَّنَّ بِرَجُلٍ فَقَدْ غَرَّرَ؛ چون نیکوکارى بر زمانه و مردم آن غالب آید و کسى به دیگرى گمان بد برد، که از او فضیحتى آشکار نشده، ستم کرده است. و اگر بدکارى بر زمانه و مردم آن غالب شود و کسى به دیگرى گمان نیک برد خود را فریفته است." بر این اساس باید هژمون و جوِ غالب نگاه کرد. وقتی سنگِ نیکی در ترازوی بازار است، بدگمانی فقط خود آدمی را به روز گار بد می اندازد. وقتی روزها با بدی به شب پیوند می خود، اتهام به دیگران به ضرر آدمی می انجامد. شناخت درست جامعه ما را نجات می دهد. باید متناسب با این شناخت رفتارهای خود را تنظیم کرد. البته این نهایت تکلیف اجتماعی ما نیست بلکه باید برای بهتر شدن اوضاع و عادلانه شدن رفتار ها بکوشیم تا بتوانیم بستر را برای حسن نیت فراهم کنیم. این عین صواب و توسعه دهنده زیبایی هاست چه در حدیث همواره راهنمای امام علی(ع) می خوانیم:" حُسنُ النِّیّةِ جَمالُ السّرائِرِ؛ حُسن نیت، زیبائی باطن انسان است. " و چون زیبایی باطن، جلوه های بیرونی پیدا کند، جامعه، که محضر خداست به دفتر تحریر تقدیرات نیکو هم تبدیل خواهد شد چه همان گونه که امیر مومنان(ع) می فرمایند،" اِنَّ اللهَ یُحِبُّ أَنْ تَكونَ نِیّةُ الانسانِ جَمیلةً؛ خدا دوست دارد که انسان همیشه خیرخواه و خوش‌نیت باشد." نتیجه این تمسک به خواست الهی، جامعه را جانی نو و توانی دو چندان می بخشد. این توان هم در تعامل با ظرفیت و کوشش دیگران، به ضریبی شایسته می رسد که همگان بهره آن را می بینند. خوش بین و خوش گفتار و خوش رفتار باشیم.

ب / شماره 5300 / دوشنبه 17 اردیبهشت 1403 / صفحه 4

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14030217.pdf

+ نوشته شده در  دوشنبه هفدهم اردیبهشت ۱۴۰۳ساعت 11:44  توسط غلامرضا بنی اسدی  |