|
دل اش انگار پُر است. پُرِ پُر. حرف که می زند دلیلش روشن می شود؛ احساسِ خالی بودنِ پُشتش در امروزی که از فردایش بیشتر می ترسد. راننده محترمِ اسنپ، قبل از آن که من واردِ خودرویش شوم، حرف هایش را بیرون می فرستد. حرف هایی که گاه احساس می کنم خالی تر از پُشت و پناهی است که احساس می کند. نپرسیده می گوید که مهندس برق است. بازنشسته شده است و حالا بیست و هشت میلیون حقوق می گیرد اما چرخِ زندگی اش نمی چرخد. به خود حق می دهد که کلماتش از هر چه امید و آرزوست خالی باشد. می گوید چند دهه کار کرده است و باز هم در بازنشستگی باید بیشتر کارکند تا چرخِ زندگی اش بچرخد. حرف های او و غبار برانگیخته ای که همیشه پیش چشم می بیند، مرا یاد یکی از مسئولان انداخت. وقتی که چند نفری از شرایط سخت زندگی مردم گفتیم و نوع نگاهشان به امروز و فردا را برایش شرح دادیم، به تندی گفت شما دچار خطای ادراکی شده اید. همان چیزی که دشمن طراحی کرده است. صلاح دیدیم تا ما را در شمارِ دشمنان دسته بندی نکرده، سخن را به پایان ببریم. چنین هم کردیم اما از آن جلسه که پا به خیابان گذاشتیم، شرایط بازار و قدرت خرید مردم را که رصد کردیم با خود گفتیم، آن مسئول محترم بیش از ما دچار خطای ادراکی و سفید پنداری اوضاع شده است. ما خبرنگاریم، عادت کرده ایم به چشم خود ببینیم. با واقعیات مواجه شویم و با متر و معیار همه چیز را اندازه بگیریم. با صداقت هم نه شنیده ها یا مجازی خوانده ها که واقعیت های کفِ جامعه را به قلم می آوریم تا کلمات پیغام شوند برای مسئولان که بیش از همیشه توجه و نگاه شان به مردم باشد. این آقای مهندس که دو نیم برابر یک کارمند و کارگر حقوق می گرفت و فرصت کار با خودرو را هم داشت، به خود حق می داد بنالد. نمی دانم آیا به مردمی که گاه یک سوم او نمی گیرند حق می دهیم نهالِ ناله را در دل بپرورانند؟ اگر صدایشان را به توجیهِ"خطای ادراکی" نا شنیده بگیریم، چه حجتی خواهیم داشت در برابر خدا که برای عیالِ او چنین روزگاری رقم زده ایم؟ من در قیاس با اکثریت ملت و حقوق بگیران جناب مهندس را برخوردار می دانم اما او هم از تراز زندگیی که باید داشته باشد، خود را عقب مانده می بیند لذا دل به فرداها ندارد. حالِ دیگران که سخت تر و سردتر از "هالِ بی فرش و غبارگرفته" خانه اجاره ای شان است. همه بکوشیم برای بهتر شدن روزگار مردم. برای فراوانی آرامش در نگاه و سفره و خانه هموطنان مان. قطعا اگر کوشش ها هم افزا شود نتایج پر امیدی به بار خواهد آورد....
ب / شماره 5292 / پنجشنبه 6 اردیبهشت 1403 / صفحه 3 http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14030206.pdf
+ نوشته شده در جمعه هفتم اردیبهشت ۱۴۰۳ساعت 11:31  توسط غلامرضا بنی اسدی
|
|