می‌گوید: امروز زادروز ابراهیم هادی است. شهید ابراهیم هادی. وقت داری، قلمی بزنی؟ چشم، جواب همیشگی من است وقتی دعوت شوم به نوشتن از شهید. رزق معرفت و روزی بهشتی می‌دانم این فرصت را. در نوشتن از شهید هم اولین کلماتی که در ذهنم، به خبردار می‌ایستند را به میدان می‌آورم. این بار، اما دومین گروه را هم فراخواهم خواند تا قصه را در اوجی دیگر روایت کنند. وقتی همکارم از ماجرای تغییر تیپ و لباس شهید هادی می‌گوید برای محافظت از نگاه و ذهنیت نامحرم، " ابن سیرین" در ذهنم پرچم بر می‌افرازد.

همو که با گذر از شهوت و پا نهادن بر خواهش نفس و اصرار طرف مقابل، شیطان را به شکلی عجیب ناکام گذاشت. بعد هم به عطری روح فضا پاسخ گرفت و هم به علمِ تعبیر خواب، راه نمای دیگران شد.

می‌خواستن شهید ابراهیم هادی را به او تمثیل ببندم، اما دیدم که ابن سیرین، تعبیرِ خواب می‌کرد، اما ابراهیمِ ما به تعریفِ درست از زندگی چراغ راه بسیاری شد. تعبیر خواب ابن سیرین بازه زمانی مطابق با عمر او داشت اما" ابراهیمِ" ما تا همیشه" هادیِ" انسان است و خواهد بود.

کم نیستند جوانانی که خط او را خوش یافته اند. با تمرین از این سرمشق می‌کوشند خطِ زندگی خود را به زیبایی برسانند که شکرانه نعمت آشنایی با شهید هادی باشد. ابن سیرین امروز نمی‌تواند" خواب "کسی را تعبیر کند، اما ابراهیم ما امروز و فردا و فردا‌ها می‌تواند زندگی مردم را" خوب "تعریف و به معرفت غنی سازی کند.

من ابراهیم هادی را درس گرفته از پیامبرِ خدا، حضرت یوسف می‌دانم. اویی که پا بر نفس خویش گذاشت، زولیخای خواهش و وسوسه را منکوبِ عصمت خویش کرد و این شکوه را لطف خداوند خواند:" وَمَا أُبَرِّئُ نَفْسِی إِنَّ النَّفْسَ لَأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ إِلَّا مَا رَحِمَ رَبِّی إِنَّ رَبِّی غَفُورٌ رَحِیمٌ؛ من خود را از گناه تبرئه نمى کنم؛ زیرا نفس طغیان گر بسیار به بدى فرمان مى‌دهد مگر زمانى که پروردگارم رحم کند؛ زیرا پروردگارم بسیار آمرزنده و مهربان است.

" ابراهیم ما هم با تمسک به نظام تربیتی رسالت و امامت، بر نفس خویش امیری کرد تا دیگران حتی به اندازه نگاهی به اسارت نفس خود نروند. خدا هم یوسف را بعد از زندان به عزیزی مصر رساند. شهید هادی هم پیکر مطهرش به اسارت خاک رفت تا سال‌ها مفقود الاثر خوانده شود، اما خدا می‌خواست که او جاوید الاثر باشد. چنین است که این روز ها، هر روز بیشتر از دیروز آثار معنوی او نمایان‌تر و روح نوازتر می‌شود.

کم نیستند کسانی که شاید به زمین و زمان انتقاد داشته باشند، اما به نام و یاد ابراهیم هادی دخیل می‌بندند و به رغم بُخلِ شیطان، خداوند حاجت شان را می‌دهد. من او را حجت و نشانه خدا می‌دانم که در این عصر شکوفا شد تا چشم این نسل را به سوی خدا بخواند. من او را از اولیای الهی و اوتاد می‌دانم که راز قرار زمین و ایمان زمان اند. او را فراوان باید خواند. فراوان باید درس گرفت. باید به ادب او مودب شد. راه این است، همین!

شهرآرا نیوز / شهربانو / اندیشه / کد خبر: ۲۲۲۹۷۴ / ۰۱ ارديبهشت ۱۴۰۳ / ساعت: ۱۴:۱۱

https://shrr.ir/000w0M

https://shahrbanoo.news/fa/news/222974/

Powered By
  BLOGFA.COM