بی وطن! جز این چه می توان گفت به برخی ها که کلمات شان مثل تیر های برعکس است. تیر هایی که هر وقت شلیک می شود جز به قلب خودمان نمی خورد. نمی دانم چنین اسلحه مخربی را چه کسانی به دست ما ها داده اند. داده اند تا به دست خود، خود را نابود کنیم. چنین هم می کنیم متاسفانه جماعتی از ما. غیر از فضای مجازی که خاکریز بسیاری شده است برای جنگیدن با حقیقت، در گفتار و رفتار گروهی هم این رفتار خطا عیان است. بی وطن اند این ها و الا هیچ وطن دوستی در روزگار پر آشوب، طرفِ دشمن را نمی گیرد. من این ها را اسرائیلی های داخلی می دانم و می خوانم. حیف از کلمه مقدس ایرانی که نامش بر آنان بنشیند. حیف از روستا و شهری که نامش به عنوانِ محل صدور شناسنامه آنان ذکر شود. اصلا حیف از شناسنامه ای که با صدور به نامِ اینان حرام شود. اسرائیلی های داخلی از سیلیی که به صورت صهیونیست های متجاوز زده ایم، ناراخت اند. ما را به آغاز تنش متهم می کنند! یادشان رفته است که اولاد خبیثِ صهیون در کنسولگری، برادران ما را به موشک بسته اند. حالا که وفقط برای تنبیه، گوش شان را پیچانده ایم، صدای جیغ از داخل شنیده می شود. خوب شد که این بار فقط گوش پیچاندیم و گوشتِ شان را زیر ساطور نبردیم و الا اینجا برای شان مجلس عزا هم می گرفتند و سیاه هم می پوشیدند این جماعت سیاه دل. زیاد نیستند در میان ما اما آنقدر زشت رفتاری است این کنش ها که کم شان هم زیاد به نظر می رسد. خیلی زیاد! بدانند و به قبله آمال خود هم اطلاع دهند که این بار به سیلی قناعت کردیم. دوباره قدم پیش بگذارند، راه از پس و پیش به رویشان بسته و دروازه های جهنم باز خواهد شد. ما برای این عجله ای نداریم اگر چه آن را محتوم می دانیم. خودشان اگر عجله کنند، ما هم در جلو انداختنِ اجل شان تردید نخواهیم کرد. حالا اگر بی وطن ها می خواهند هرچه بگویند مهم نیست. ما فرزند ایرانیم. تاریخ نشان می دهد که ایرانی به غیرت زنده است. آغاز گر نیست اما اگر کسی برای آغاز جنگ دست به ماشه برد، حتما تا قطع آن دست و شکستن سر و کمر، پیش خواهد رفت. آزمودنِ این آزموده قهرمان، خطایی راهبردی است. خودشان می دانند. بی وطن ها هم بدانند، همین!

ب / شماره 5286 / پنجشنبه 30 فروردین 1403 / صفحه 3

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14030130.pdf

Powered By
  BLOGFA.COM