بزرگی نه به مال است و نه به جاه و جایگاه. حتی به سواد و دانش هم نیست. به رفتار است و مهندسی نگاه که در شخصیت افراد جلوه می کند. یکی از پارامترهای اندازه گیری آدم ها تواضع است که در یک کلمه نمود پیدا می کند. کلمه چهارحرفی که یک جهان معنا دارد. کلمه ای به نامِ "سلام". با این سنجه رفتاری آدم ها را در سه گروه می توان نشانه گزاری کرد؛ انسان‌های بزرگ زودتر از دیگران سلام می دهند. انسان‌های متوسط در سلام کردن عجله‌ای ندارند. انسان‌های کوچک اما منتظرند دیگران به آن‌ها سلام کنند. تربیت تاریخی مومنان هم بر بزرگ شدن انسان استوار شده است لذا پیامبر اعظم الهی که به تصریح آیه 21 سوره شریفه احزاب، الگوی بهترزیستن است در سلام پیشی گیرنده بود. این کلام خداست که " لَكُم في رَسولِ اللَّهِ أُسوَةٌ حَسَنَةٌ؛ رای شما در زندگی رسول خدا سرمشق نیکویی است." باید از او سرمشق گرفت و با سلام، سلامتی جامعه را رونق بخشید. "مَنْ بَدَأَ بِالْكَلاَمِ قَبْلَ اَلسَّلاَمِ فَلاَ تُجِيبُوهُ ؛ هر كه پيش از سلام گفتن آغاز به سخن كند ، جوابش را ندهيد." هم کلام رسول خداست که توسط امام صادق(ع) روایت شده است تا شان کلام را در مهندسی رفتار نشان دهد. اگر می خواهیم بزرگ شویم باید به سلام قبل از کلام عادت کنیم. حکایتِ سعدی در باره قطره و دریا اشارتی ملیح است به عظمت نشات گرفته از فروتنی؛" بلندی از آن یافت کاو پست شد / در نیستی کوفت تا هست شد" باری، انسان های بزرگ در سلام پیشدستانه رفتار می کنند. متوسطان شاید سلام کنند اما تعجیلی در آن ندارند اما کوچکان اند که به انتظار شنیدن سلام، چشم در چشم مردم می دوزند و گوش تیز می کنند تا سلامی بشنوند و غرور در آنان قد کشد. نمی دانند که راه بزرگی را بر عکس می روند. با سلام کردن است که انسان بزرگ می شود نه با شنیدن. اگر نگاهی مطالعه گر به انسان های اطراف مان داشته باشیم به خوبی می توانیم صدق این سنجه را دریابیم. بکوشیم با سلام به توسعه فرهنگ نبوی و سلامتی تمام ساحتی جامعه کمک کنیم.

ب / شماره 5276 / پنجشنبه 16 فروردین 1403 / صفحه 4

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14030116.pdf

+ نوشته شده در  جمعه هفدهم فروردین ۱۴۰۳ساعت 11:35  توسط غلامرضا بنی اسدی  |