رمضان یک فرصتِ ویژه است. خاصِ خاص. فراست می خواهد این فرصتِ خاص را مخصوصِ خود گرداندن. بخردان اند که خرد را به کار می گیرند تا در این فرصتِ کِشت و کار، چنان بکارند و کارکنند که سفره ابدیت شان را رونقی در افزایش بدهند. رمضان، ویژه است. به همین خاطر است که رسول اعظم الهی، محمدِ مصطفی(ص) برای مصطفی کردن خلق، جهدی بلیغ دارد. آن حضرت در خطبه ای که با آغازه "أَيُّهَا النَّاسُ ! إِنَّهُ قَدْ أَقْبَلَ إِلَيْكُمْ شَهْرُ اللهِ بِالْبَرَكَةِ وَالرَّحْمَةِ وَالْمَغْفِرَةِ؛ اى مردم ماه خدا با بركت و رحمت و آمرزش به شما رو كرده است." کلام را نو می کند،انسان را در سپهر بندگی، به مولفه هایی آشنا می کند که هویت ایمانی او را تشکیل می دهند. پیشتر هم در این باره نوشتیم و امروز با تاکید رسول خدا بر ضرورت عبادت و اطاعت، باز به سویه اجتماعی کلام شان توجه می کنیم که می فرمایند: "أَیُّهَا النَّاسُ مَنْ حَسَّنَ مِنْکُمْ فِی هَذَا الشَّهْرِ خُلُقَهُ کَانَ لَهُ جَوَازاً عَلَی الصِّرَاطِ یَوْمَ تَزِلُّ فِیهِ الْأَقْدَامُ وَ مَنْ خَفَّفَ فِی هَذَا الشَّهْرِ عَمَّا مَلَکَتْ یَمِینُهُ خَفَّفَ اللَّهُ عَلَیْهِ حِسَابَهُ وَ مَنْ کَفَّ فِیهِ شَرَّهُ کَفَّ اللَّهُ عَنْهُ غَضَبَهُ یَوْمَ یَلْقَاهُ وَ مَنْ أَکْرَمَ فِیهِ یَتِیماً أَکْرَمَهُ اللَّهُ یَوْمَ یَلْقَاهُ؛ ای مردم! هرکس اخلاق خود را در این ماه نیکو کند، از صراط، آسان بگذرد، آن روز که قدم‌ها، بر آن بلغزد. هرکس در این ماه کارهای غلامان و مستخدمان خود را سبک گرداند، خدا در قیامت حساب او را آسان کند. هرکس در این ماه از آزار رساندن به مردم خودداری کند، حق تعالی، روز قیامت، خشم خود را از او بازدارد. هرکس در این ماه یتیم بی پدری را گرامی دارد، خدا او را در قیامت عزیز گرداند." این پیام را باید گرفت و برای دریافت برکت و رحمت و مغفرت رمضان، اخلاق را نیکو داشت. طرفه فرصت سازی است این اخلاق نیکو که چون حاصل شود بهترین محصولات را در مزرعه زندگی شکوفا خواهد کرد اما در نبود آن همه مزرعه را صاعقه خشم خواهد خشکانید و زمین سترون خواهد شد حتی اگر مدام ببارد. بارانی چنین خشکسالی آفرین خواهد بود نه جاری کننده چشمه ساران. اخلاق است که فرصت ها را بارور می کند. حُسنِ خُلق است که از بن بست نه روزنه که دروازه باز می کند. اخلاق است که خلق را به برادری می رساند. اخلاق مان را نیکو گردانیم تا جهان به مراد مومنان بچرخد و کفر نه تنها نتواند غبار بر چهره روشن ایمان بیفشاند که خود در غبار برخاسته دفن شود. جامعه به حسن اخلاق و رفتار ساخته می شود. ما هر کداممان به برکت وجودی که از خدا گرفته ایم در این ساختن، تکلیف داریم. بدان التزام عملی داشته باشیم تا اعمال ما نه تنها به "حبط" گرفتار نشود که ذیل مفهوم آیه شریفه 70 از سوره فرقان قرار بگیریم که می فرماید: " مَنْ تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ عَمَلًا صَالِحًا فَأُولَٰئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئَاتِهِمْ حَسَنَاتٍ ۗ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِيمًا؛ آن کسانی که از گناه توبه کنند و عمل صالح به جای آرند، پس خدا گناهان آنها را بدل به حسنات گرداند، و خداوند بسیار آمرزنده و مهربان است." رمضان بهترین فرصت است برای تبدیل سیئات به حسنات. این ظراقت را در نظر آریم تا به کرامت حضرت کریم، سعید روزگار شویم....

ب / شماره 5270 / پنجشنبه 24 اسفند 1402 / صفحه 4

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14021224.pdf

Powered By
  BLOGFA.COM