رمضان آغوش گشوده می آید. با خرمنی از برکت، بارانی از رحمت و دریایی از مغفرت. قوق العاده است رمضان. باید این را دریافت و فوق العاده هم برنامه ریزی کرد تا از این خوانِ کرم، سهمی کریمانه برد. راه را هم رسول اعظم الهی در ترازنمودن رفتارها نشان داده است. در این که مراقب رفتار خود باشیم به ویژه در باری یتیمان. این سخن هموست که؛" وَ تَحَنَّنُوا عَلَی أَیْتَامِ النَّاسِ یُتَحَنَّنْ عَلَی أَیْتَامِکُمْ وَ تُوبُوا إِلَی اللَّهِ مِنْ ذُنُوبِکُمْ؛ با یتیمان مردم مهربانی کنید تا بعد از شما با یتیمان شما مهربانی کنند. از گناهان خود به سوی خدا توبه و بازگشت کنید." مهربانی شانی است که خَلق از حضرتِ خالق می گیرد. باید این اخلاق را از دل به دیده و از دیده به دست ضریب دهد تا نتیجه توسعه مهر در سپهر زندگانی انسان باشد. پیامبر بزرگوار در این قادعه ما را به یک حسابگری عاقلانه هم دعوت می کنند تا دغدغه های امروز و فردای ما را هم بر طرف کنند. بسیار شنیده ایم از آدم ها که می گویند بعد از مرگ نگران فرزندانم هستم. رفع این نگرانی را باید در زندگی، زمینه سازی کرد. همین که دستانت چتر بشود بر سر یتیمان دیگران، فردا فرزندان یتیم شده ات زیر هر دست، چتری امن خواهند یافت چه تجربه ثابت کرده است از همان دستی که می دهیم، می گیریم. همان که مولوی بزرگ و حکیم هم بر آن به این سخن صحه گذاشته است که؛ این جهان کوه است و فعل ما ندا / سوی ما آید نداها را صدا... ما بازخورد رفتار مان را در همین دنیا می بینیم. هرجور که رفتار کنیم، رفتار می بینیم. دقیق است و صادق که؛" هرچه کنی به خود کنی/ گر همه نیک و بد کنی" به همین دلیل است که پیامبر اعظم الهی(ص) ما را به یتیم نوازی می خواند تا فرزندان ما در فرداهایی که ما نیستیم، نتیجه آن را در رفتار دیگران ببینند. خوبی کنیم در حق جهان و جهانیان به ویژه یتیمان. از راه خطاررفته برگردیم و با اصلاح عملی، توبه را معنایی عینی بخشیم تا رمضان همه لحظات ما را چنان غنی کند که ذخیره راهبردی برای ابدیت مان فراهم شود......

ب / شماره 5269 / چهارشنبه 23 اسفند 1402 / صفحه 4

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14021223.pdf

Powered By
  BLOGFA.COM