بدهي ما به شهدا، صدچندان شد از بس براي هر چيزي از آنان مايه گذاشتيم. همين انتخابات گذشته هم دين ما را چند برابر کرد از بس گفتند و نوشتند و آبروي شهيدان را به ميدان آوردند اصحابِ سياست. برخي را نيت خير بود و قصد، قربت. مي‌خواستند خشتي بر ديوار امنيت کشور بگذارند اما برخي رندانه همه چيز را براي خود مي‌خواستند و مي‌خواهند. براي همين است که با همه چيز هم به ميدان مي‌آيند حتي با آبروي شهيد. با معرکه‌گيري افرادي از اين دست گاه مي‌بينيم که در برخي حوزه‌ها هماني روي مي‌دهد که سال‌ها پيش، محمدکاظم کاظمي، شاعر افغانستاني در شرح تلخ روز‌هاي آن ديارِ هزار زخم گفته بود:

سر به سر باديه بازار هياهو شده است

سنگ گور شهدا سنگ ترازو شده است....

او شرح درد کرده بود براي آن روزگار دردجوشاني کشورش. اما گوشي نشنيد انگار تا صداي رعب‌آلود طالبان خوابيده و به خواب زده را توامان زير پا گرفت. قصه پر غصه همسايه بماند که خود قصه‌گو و غصه‌خوار کم ندارند. حرف در اين نوشته هشدار به هزينه کردن از شهداست در هر موقعيتي که پيش مي‌آيد. انذار دادن به اين واقعيت است که خرجِ بي‌حساب از اين ذخيره راهبردي، خزانه را تهديد مي‌کند. اگر نتوانيم جلوي اين ولخرجي را بگيريم، فرداي مبادا دست مان خالي خواهد ماند. مباد آن روز و مباد که دست مان خالي بماند اما "مباد و باد" را به خواست ما تقويم نمي‌کنند. اتفاق مي‌افتد آن وقت اگر حرمت شهدا را نداشته باشيم، پشتمان خالي خواهد ماند حتي اگر دست‌مان به سلاح، پُر باشد. قدرت نگهدارنه ايران و قوه پيشرانِ انقلاب، شهدا و فرهنگ شهادت است. ضدملي‌ترين و ضد انقلابي‌ترين رفتار هم به ثمن بخس دادن اين ظرفيت و حراجِ اقتدار است. بدانند و بدانيم اصحاب سياست و اهالي جناح‌ها براي آباد کردن خانه خود، سنگ از برج و باروي جامعه برمي‌دارند. نمي‌دانند انگار که اگر "برج" بشکند و "بارو" فرو بريزد، خانه شان هم ويران خواهد شد حتي اگر با بتنِ غني شده ساخته باشند. حرمت نگهداريم و شهدا را چنين ساده، خرج نکنيم. شهدا ذخيره راهبردي ايران در فرداهاي دورند. آتش در آن نزنيم. پايان سخن را از کاظمي شاعر وام مي‌گيرم و با اجازه‌اش چنين به هشدار ختم کلام مي‌کنم که

سر به سر باديه بازار هياهو نشود

سنگ گور شهدا سنگ ترازو نشود...

جمهوری اسلامی / شماره 12771 / دوشنبه 21 اسفند 1402 / صفحه 3 / خبر

https://jepress.ir/?newsid=326155

https://jepress.ir/archive/pdf/1402/12/21/3.pdf

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و یکم اسفند ۱۴۰۲ساعت 11:39  توسط غلامرضا بنی اسدی  |