همه به دنبالِ خوبی هستیم. می خواهیم بهترین ها برای ما رقم بخورد. می خواهیم دست ما همیشه بالا باشد و مقام و جایگاه ما بالاتر. اما گاه در تشخیص خوبی و خیر راه به بیراهه می بریم. اگر از هرکدام مان بپرسند خوبی چیست و خیر را در چه می بینید/ پاسخ هامان نشان خواهد داد که تشخیص و به زبان آورده های ما چقدر با واقعیت همراستاست. من نگاه ظریف حضرت آیت الله صفائی حائری را بسیار پسندیدم که در کتاب مسئولیت و سازندگی چنین بدان توجه می دهند؛" خوبى، همان است كه كسرى‌هاى من را پُر كند. " چه کسری در همه انواع آن خوب نیست. جای خالی آن در قفسه زندگی بدجوری به چشم می آید. بدانیم که در انتخاب ها باید به دنبال کامل کردن این کسری ها باشیم. به قولِ استاد،" غذاى خوب، لباس خوب، لباس و غذايى است كه نياز من را تأمين كند و كمبودهايم را به من مى‌رساند، هر چند كه خوشمزه نباشد و يا رنگ زنده‌اى نداشته باشد." مهم این است که نیاز ما را رفع کند. رنگ و طعمش در مراحل بعد باید بدان توجه داشت آن هم به گونه ای که "خوشی" جای "خوبی" را نگیرد. این قاعده در خورد و خوراک و پوشاک نمی ماند که" همين‌طور دوست خوب، هدف خوب، راه خوب، مكتب خوب آن دوست و آن هدفى است كه من را بارور كند. به من بدهد. از من نگيرد." بر من بیفزاید و نکاهد. ارزش افزوده برایم داشته باشد نه این که در منحنی کاهشی آدم را به سوی قهقرا بکشاند. تاریخ پر است از آدم ها و جریان هایی که با دوست ناباب و مکتب نا صواب، به گمان گام برداشتن در جاده تعالی به مرداب حضیض افتادند. منافقین و دیگران از این جمله اند. قربانیان دوستان ناباب و مکتب ناصواب. فهم درست می تواند نجات بخش باشد. معیار ها می تواند به ارتقای عیار بینجامد و به گفته آیت الله،" با اين ملاك، خوبى از خوشى جدا مى‌شود. و با اين نظارت آنچه از محيط و وراثت و تلقين و تقليد و... در من رخنه كرده، كنار مى‌رود. اين ملاك‌ها و اين نظارت‌ها انسان را به آزادى مى‌رسانند." باری به دنبال خوبی باشیم. خوشی ما را از صراط مستقیم خوبی بیرون نبرد. خوبی هایی را برگزینیم که خوشی را هم به همراه داشته باشند اما بی خوبی هرگز به خوشیِ خالی دل نبندیم که ما را زمین گیر خواهد کرد.

ب / شماره 5267 / دوشنبه 21 اسفند 1402 / صفحه 3

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14021221.pdf

Powered By
  BLOGFA.COM