"معلمِ انسان ها" فقط بر صفحات کاغذی نمی ایستد تا به درس آموزی از او، رسم زیستن در فردا ها را بیاموزیم. تاریخ را فقط در صفحات کتاب نمی شود خواند. مستند سازی آن هم فقط به کلمه نیست که قلمی بر کاغذ رود و ثبت کلام کند. این گونه کوشیدن ستایش برانگیز است اما نه تنها راه است و نه حتی موثرترین آن. قدم بالاتر از خواندن، دیدن است. ما در حوزه کار رسانه ای می گوئیم روزنامه نگاری در برقراری ارتباط با مخاطب موفق است که به جای روایت و تعریف کردن، او را به تماشا برساند. یعنی چنان قلم بر کاغذ برد که مخاطب خود را در میان ماجرا ببیند. این اوج هنر نویسندگی است اما باز هم این همه کار نیست. گاه باید مخاطب را به شهود رساند. به جایی که با چشمِ خویش ببیند و با هوش خویش ظبط و با دانش خویش تحلیل کند. دریافتی چنین می طلبد تا مردمان را بر زمین حادثه چون کلاس درس نشاند. من سفر راهیان نور را در هیئتی چنین می بینم. دیدن تاریخ، شهودِ واقعیت ها و رهیافت به تحلیل درس هایی که باید از تاریخ گرفت. ما تاریخی سرخ تجربه کرده ایم در 8 تقویمی که مثل جان جوانان مان پاره، پاره شد. ما جنگی از سر گذراندیم که پر فراز ترین فصل تاریخ ماست. آن را حتما باید بفهمیم. برای این هم علاوه بر خواندن کتاب ها باید جغرافیای زنده شده به این حماسه را هم ورق بزنیم. راهیان نور، چشم های دقیق بینی اند که می روند تا خود به خوانش آن حماسه در سرزمینی بپردازند که حماسه سازان به خون در آن غنوده اند. در این خوانش، حروف از جنس خاک و سنگ و کلمات از جنس محیط اند. حتما بر آدمی اثر می گذارند. به باور من، راهیان نور یک حرکت سیاسی و یا سفری سیاحتی نیست. باید آن را از جنسِ زیارت دانست چنان که شهدا از این جنس بودند. زائر هم سیاح نیست. اگر سیاح، جهانگرد است او باید جهان بین باشد و با جهان بینی شهدا جهان را ببیند. این گونه دیدن است که جنگ را معکوس می خواند تا به گنج برسد. گنج را هم سرمایه تولید اقتدار می کند تا صلح تاریخ را بنویسد. صلحی که صاحبان همه سلاح های عالم هم نتوانند زخم در پهلویش بگذارند. بله سفر راهیان نور فرق می کند. نمی روند که صرفا ببینند. می روند که درس بگیرند و آن میراث نگهدارنده را به انرژیی تبدیل کنند که تا همیشه نگهبان ایران و نگهدار ایرانی خواهد بود. راهیان نور به دنبال روشنی می روند و خود باید به پاره های نور تبدیل شوند تا هیچ قدرتی نتواند حتی با جنگ ترکیبی، سیاهی و ظلمت را در کوچه های جامعه قطور کند.

ب / شماره 5266 / یکشنبه 20 اسفند 1402 / صفحه 3

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14021220.pdf

Powered By
  BLOGFA.COM