"زن نادان،شوهرش را غلام خود می سازد و خودش هم زن غلام می شود...." این یک گزاری تحلیلی است که به عینه در بسیاری از زندگی ها می بینیم. تازه خوشحال هم هست زن که مردش را مهار کرده و به اختیار گرفته است! کیف می کند که بگویند او نه زن که مرد خانه است! نمی فهمد که اوج مقام زن، نه مرد شدن که زن بودن است. چون چنین می کند، نه پیش همان مرد غلام شده ارزشی دارد و نه در خانواده به جز مادر زورگو، عنوانی. مردم هم او را زنِ غلام می دانند نه زنی که سالار زندگی خود است. نیاز زندگی خانوادگی و ایضا اجتماعی، عاقل بودن است، بخرد رفتار کردن است چنان که در اهل خرد چنین می شود و " زن عاقل، از شوهرش پادشاه می سازد و خودش هم ملکه می شود...." حق او هم همین است. ملکه هم از سوی پادشاه قدر می بیند و هم از سوی ملت، که اعضای خانواده باشند. در نگاه مردمان- که نماد دیگر ممالک هستند- نیز به عزت صاحب جایگاه می شود. برای رسیدن به این شان و شوکت زن و مرد باید به نسخه ای عمل کنند که مرحوم حاج اسماعیل دولابی می نویسد؛" زن و مرد باید به همدیگر خوشبین باشند و هر کدام عیب را از خود بداند و به دیگری نسبت ندهند. " چنین که باشد، در طرف مقابل خود عیبی نمی بینند که زبان به شماتت باز کنند و در دوستی را ببندند. درست و دقیق می گوید مرحوم که، اصلاً عیب دیدن، کار خوبی نیست. حیف نیست دیده ای که می تواند زیبایی ها را قاب کند و چون کارت پستال به دل بفرستد، عیب بجوید و ببیند؟ معلوم است وقتی عیب دید نمی تواند جز آن را منتقل کند. این انتقال هم معلوم است چه به بار می آورد. باید همواره خوبی ها را تصور کنیم تا تصویری زیبا در نگاه داشته باشیم. چنین که باشد، دیگران هم از چشمان ما جز خیر و خوبی، خطی نخواهند دید. این توصیه مرحوم دولابی معجزه می کند؛" وقتی می‌خواهید از منزل خارج شوید اهل خانه را خشنود کنید و بیرون بیایید." این سکه روی دیگری هم دارد در کلام او که" وقتی هم خواستید وارد خانه شوید بیرون در استغفار کنید و صلوات بفرستید و هر ناراحتی که داری بیرون بگذارید و با روی خوش داخل شوید تا اهل خانه هم با روی خوش به استقبال شما بیایند. " داد و ستد خوبی است که خیر را در زندگی به برکت تبدیل و جاری می کند. کمال انسان هم در برکت یافتن است. با برکت زندگی کنیم.

ب / شماره 5265 / شنبه 19 اسفند 1402 / صفحه 4

http://archive.birjandemrooz.com/PDF/14021219.pdf

Powered By
  BLOGFA.COM